II SA/Ol 201/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi N. G. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia terytorium RP postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia N. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r. utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Oddziału Straży Granicznej w sprawie zobowiązania skarżącej do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 11 marca 2013 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi poprzez jej podpisanie i nadesłanie jej do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone wskazanemu przez skarżącą pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 20 marca 2013 r. Mimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, skarżąca nie nadesłała podpisanego przez siebie podpisanej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Podnieść należy, iż Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: ustawa p.p.s.a.). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m. in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny wniesionej skargi w aspekcie jej dopuszczalności należało stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie wezwania Sądu dotyczącego konieczności uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej własnoręczne podpisanie przez skarżącą i nadesłanie do Sądu. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 ustawy p.p.s.a. skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać własnoręczny podpis strony. Podkreślić w tym miejscu należy, iż podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis zawiera w charakterze pisma ściśle osobiste, specyficzne cechy, które są charakterystyczne dla podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie czy podpis ten jest autentyczny. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarżąca zarządzeniem z dnia 11 marca 2013r. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi przez podpisanie skargi i nadesłanie jej do Sądu. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 20 marca 2013 r. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 27 marca 2013 r. Jednakże pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu. Tym samym, wskazany brak formalny nie został uzupełniony. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.