II SA/Ol 204/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.L. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.L. na postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia ustanowić dla skarżącej radcę prawnego. Po zapadnięciu wyroku oddalającego skargę M.L., zwolniona uprzednio od kosztów sądowych, zwróciła się o ustanowienie radcy prawnego, celem sporządzenia skargi kasacyjnej (k. 81, 90-91). Jak wynika z oświadczenia zawartego we wniosku i przedstawionych uprzednio kopii decyzji z urzędu pracy (k. 27) i ośrodka pomocy społecznej (k. 28), we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają ze skarżącą: matka, mąż oraz trzy niepełnoletnie córki. Z dniem 7 lutego 2014 r. mąż utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Bezrobotnymi bez prawa do zasiłku są też skarżąca i jej matka. Rodzina utrzymuje się z dochodów męża za prace dorywcze, wynoszących miesięcznie 1000 - 1500 zł oraz zasiłków rodzinnych w wysokości 369 zł. Jedyny majątek rodziny stanowią: mieszkanie (94,5 m2), ogród (300 m2) i 499/100 wspólnej części nieruchomości gruntowej o pow. 1213 m2. Mając za podstawę przedstawione informacje należy stwierdzić, iż skarżąca w dalszym ciągu dysponuje środkami, które wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Tym samym, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu rodziny, nie jest w stanie ponieść kosztu wymaganej usługi profesjonalnego pełnomocnika. W takim przypadku przedmiotowy wniosek podlega uwzględnieniu z mocy art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 tejże ustawy postanowiono zatem jak w sentencji.