II SA/Ol 204/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2026 r. sprawy ze skargi A.W. i P.W. na decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza N. przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z 12 lutego 2026 r., nr MOPS-ŚR.663.000207.2026.JS.Ż.Z. w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego oraz jego zwrotu postanawia odrzucić skargę. Pismem z 20 lutego 2026 r. A.W. i P.W. (dalej jako: "skarżący") złożyli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismo, z którego można odczytać, że wnoszą skargę na załączoną decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza N. przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. (organ I instancji) z 12 lutego 2026 r. w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego oraz jego zwrotu. Zarządzeniem z 23 lutego 2026 r. Przewodnicząca Wydziału II Sądu przesłała skargę skarżących Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w N. Pismem z 16 marca 2026 r. organ I instancji wniósł o uznanie jej za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a".) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 53 § 4 p.p.s.a., gdy strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego, sąd ten niezwłocznie przesyła skargę do organu, który wydał zaskarżony akt. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Przy czym, na zasadzie art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, to znaczy takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku decyzji wydawanych na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja wydana przez organ II instancji, która ostatecznie rozstrzyga sprawę. Strona musi bowiem wyczerpać przed wniesieniem skargi środki zaskarżenia przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Przepisy te uwzględniają obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), zgodnie z którą organ II instancji rozstrzyga sprawę załatwioną przez organ I instancji na nowo w jej całokształcie. W związku z tym skarga pośrednio dotyczy też decyzji wydanej w I instancji, ale przedmiotem zaskarżenia może być wyłącznie decyzja organu II instancji. W rozpatrywanym przypadku przysługiwało odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie w terminie 14 dni od doręczenia kwestionowanej decyzji. Dopiero po rozpatrzeniu odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze przysługuje możliwość wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Z tych też względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.