II SA/Ol 205/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 1 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym ponownego zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 205/25 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia M. J. (dalej jako: "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 4 kwietnia 2025 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 10 kwietnia 2025 r., więc termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął 17 kwietnia 2025 r. Postanowieniem z 29 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA Ol 205/25, tutejszy Sąd odrzucił skargę A. J. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych po wskazanym w wezwaniu terminie. Pismem z 11 maja 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym 12 maja 2025 r.), skarżąca wniosła o przywrócenie terminu "do złożenia skargi na decyzję". Postanowieniem z 22 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 205/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując, że podane we wniosku okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy strony w uchybieniu terminu Na ww. postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 lipca 2025 r., sygn. akt III OZ 375/25. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko tutejszego Sądu, że okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu oraz w zażaleniu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób dopatrzyć się w nich obiektywnych i niezależnych od strony przeszkód w prawidłowym i terminowym uzupełnieniu braków formalnych skargi. Dnia 14 sierpnia 2025 r., bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo M. J. zatytułowane "Ponowienie zażalenia", datowane na 29 maja 2025 r., w którym skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi "poprzez uznanie za czynność nieuzasadnioną procesowo, jaką było wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w przedmiotowej sprawie. Skarżąca podała, że składa ponownie zażalenie, ponieważ Sąd nie odniósł się w ogóle do drugiej kwestii związanej ze złożonym zażaleniem, tj. że przedmiotową skargę złożyła z "kompletnym odpisem" dla drugiej strony postępowania. Z tego co jej wiadomo, w sprawie jest tylko jedna "strona przeciwna", a Sąd wzywając ją do uzupełnienia braków formalnych i wydając postanowienie z 22 maja 2025 r. nie wskazał konkretnej potrzeby uzupełnienia braków formalnych oraz na żadnym etapie nie podał realnej potrzeby uczestnictwa jeszcze innej strony postępowania. Wobec tego nie wystąpił z jej strony błąd formalny, do czego Sąd się nie odniósł i co jest niezrozumiałe. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał przedmiotowe ponowne zażalenie tutejszemu Sądowi zarządzeniem z 20 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. przewiduje zaś, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W niniejszej sprawie zaskarżone przez skarżącą postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 22 maja 2025 r., zostało już przez nią skutecznie zaskarżone, w terminie przewidzianym do dokonania tej czynności. Po rozpoznaniu złożonego zażalenia, zostało ono oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 lipca 2025 r., wydanym w sprawie o sygn. III OZ 375/25. Ustawodawca w żadnym przepisie p.p.s.a. nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec tego, orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2015, s. 725 czy postanowienie NSA z 30 maja 2018 r., sygn. akt I GPP 10/18, LEX nr 2498339). Skoro więc postanowienie tutejszego Sądu z 22 maja 2025 r. zostało skutecznie zaskarżone przez skarżącą, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, to przedmiotowe postanowienie stało się prawomocne, a skarżąca skonsumowała już tryb odwoławczy przewidziany przepisami p.p.s.a. Nie jest więc dopuszczalne ponowne złożenie zażalenia tożsamego podmiotowo i przedmiotowo z już rozpoznanym przez Naczelny Sąd Administracyjny zażaleniem. Mając na uwadze powyższe, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniesione zażalenie.