II SA/Ol 207/14

Dnia 28 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2014 roku sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Burmistrz Miasta i Gminy, po rozpatrzeniu wniosku P.S. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na wzniesieniu zabudowy hotelowo-restauracyjno-usługowej wraz z towarzyszącymi usługami rekreacyjno-wypoczynkowymi, z obiektami i urządzeniami sportu i rekreacji oraz terenem urządzonym w najbliższym otoczeniu na działkach nr [...] i części działki nr [...] oraz części jeziora W. (działka nr [...]) położonych w obrębie W., gmina R., w obszarze Natura 2000, ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na wzniesieniu zabudowy hotelowo-restauracyjno-usługowej wraz z towarzyszącymi usługami rekreacyjno-wypoczynkowymi, z obiektami i urządzeniami sportu i rekreacji oraz terenem urządzonym w najbliższym otoczeniu na działkach nr [...] położonych w obrębie W., gmina R. w wariancie II tzw. alternatywnym. Jednocześnie organ określił w decyzji warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji dotyczące m.in. ograniczenia uciążliwości hałasowej poprzez prowadzenie prac budowlanych w porze dziennej pomiędzy godziną 6.00 a 22.00; ogrodzenia terenu budowy na działkach nr [...] i w zachodniej części działki ogrodzeniem ochronnym; zlustrowania przed zasypaniem wykopów w celu uwolnienia drobnych kręgowców i bezkręgowców, które mogły się do nich dostać; dokonania, przed rozpoczęciem prac w budynku dawnego spichlerza, specjalistycznej oceny pod kątem występowania chronionych gatunków ptaków (m.in. jerzyka, jaskółek) i nietoperzy; przeprowadzania wycinki, cięć sanitarnych i przesadzania drzew i krzewów poza sezonem lęgowym ptaków; nieprzesadzania drzew i krzewów rosnących na terenie działek nr [...] oraz [...] na tereny leśne, tylko w okolice północnej granicy działki [...], gdzie stworzą dodatkową barierę akustyczną i ograniczającą efekty świetlne; wykorzystywania do nowych nasadzeń drzew i krzewów z gatunków rodzimych; przesadzenia krzewu róży pomarszczonej, występującej w zachodniej części działki [...] w pobliże toru do jazdy terenowej lub w przypadku usunięcia krzewu posadzenia nowych krzewów tego samego gatunku; rozpoczęcia zabiegów agrotechnicznych związanych z organizacją terenów zielonych na działce [...] po 15 sierpnia; zalecenia wprowadzenia na tereny zielone roślin kwiatowych; zakazu szczelnego ogradzania terenu całej inwestycji; zabezpieczenia pod nadzorem specjalisty populacji kruszczyka szerokolistnego przed zniszczeniem; przeprowadzenia zniszczenia i przeniesienia populacji gatunków objętych ochroną po uzyskaniu zezwolenia regionalnego dyrektora ochrony środowiska; segregowania i magazynowania odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, powstałych w czasie robót budowlanych, w wydzielonym miejscu, zapewniając ich regularny odbiór przez uprawnione podmioty; dopuszczalności grodzenia tylko terenu działek nr [...] i zachodniej części działki [...] zgodnie z koncepcją zagospodarowania terenu stanowiącego załącznik nr 2 do wydanej decyzji. Organ ustalił również wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym do których zaliczył: budowę na terenie działek [...] zespołu hotelowo-restauracyjno-usługowego, w skład którego wejdzie zaplecze restauracji, sala bankietowo-taneczna, spichlerz (adaptowany na cele gastronomiczne), pawilony hotelowe, basen z możliwością przykrycia stałego lub sezonowego, kryty kort tenisowy, hale do przechowywania łodzi, podręczny warsztat szkutniczy, teren do jazdy terenowej (rowery górskie, rolki), teren parku linowego, miejsce na ognisko, boiska sportowe, pawilon sanitarno-magazynowy, altana, pole namiotowe i zbiornik wodny; wykonanie ogrodzenia terenu planowanego przedsięwzięcia w sposób umożliwiający swobodną migrację płazów. Organ wskazał, że tego rodzaju inwestycje nie są zaliczane do stwarzających zagrożenie wystąpienia awarii przemysłowych, nie zachodzi także obawa transgranicznego oddziaływania na środowisko, nie ma również potrzeby ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania na terenie otaczającym omawianą inwestycję. Wskazał organ, że w przypadku zniszczenia gniazd jerzyka, jaskółki dymówki oraz oknówki (w budynku spichrza) należy podjąć działania kompensacyjne poprzez wniesienie odpowiednich zmian w konstrukcji dachów budynków lub stworzenie sztucznych miejsc gniazdowania. Organ nie nałożył na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227) zwanej dalej: u.u.i.ś., § 3 ust. 1 pkt 50 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) zwanego dalej: rozporządzeniem z dnia 9 listopada 2010 r. W uzasadnieniu wyjaśniono, że przedmiotem inwestycji jest stworzenie kompleksu budynków oraz elementów urządzenia terenu o charakterze hotelowo-restauracyjno-usługowym. Zachodnia część inwestycji zlokalizowana zostanie na ogrodzonym terenie, na którym znajduje się nieużytkowany obecnie budynek dawnego spichrza oraz hala wykorzystywana do przechowywania i remontu łodzi. Południowa i centralna część inwestycji obejmuje dawne użytki rolne oraz tereny leśne. W granicach planowanej inwestycji znalazł się także brzeg jeziora W. wraz ze strefą szuwarową. Działki [...] wykorzystywane były jako baza [...] i obecnie zabudowane są obiektami przemysłowymi oraz socjalnymi. Jest to budynek spichrza z częścią stołówkową, halą magazynowo-sprzętową, budynkiem socjalnym, budynkiem trafostacji o łącznej powierzchni zabudowy ok. 1217 m2. Ogrodzony teren w większości jest utwardzony, ma nawierzchnię betonową po dawnych składach oraz dojazdy. Inwestor planując realizację inwestycji rozważał jej dwa możliwe warianty. Zgodnie z wariantem I większość trwałej zabudowy miała zostać zgrupowana w rejonie istniejącej zabudowy wsi oraz na części działki [...], gdzie w jej północno-wschodniej części planowano umieszczenie 10 bungalowów. W centralnej i południowej części terenu przeznaczonego pod inwestycję, planowano otwarcie obiektów rekreacyjnych: teren do jazdy terenowej na rowerach górskich i quadach, park linowy, boiska sportowe oraz miejsce do piknikowania. Na brzegu jeziora (części działek nr [...]) zaplanowano kąpielisko z plażą trawiastą oraz pomost pełniący funkcję przystani kajakowej. Wariant II (alternatywny) zakładał zagospodarowanie działek [...] jak w wariancie I, zrezygnowano natomiast z budowy bungalowów oraz z tworzenia trawiastej plaży na działce leśnej i pomostu na części jeziora, gdyż działania te zostały określone w raporcie jako negatywnie oddziaływujące na środowisko przyrodnicze analizowanego terenu. Wariant II jest również wariantem najkorzystniejszym dla środowiska. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał na możliwe do wystąpienia w trakcie realizacji i eksploatacji przedmiotowej inwestycji emisje i ich źródła, oraz uzasadnił przyjęte w decyzji sposoby ich ograniczania. Odniósł się do planowanej wycinki części drzew rosnących na tym terenie i działań dotyczących przenoszenia drzew i krzewów w inne miejsca zlokalizowane na terenie inwestycji i działań kompensacyjnych podjętych podczas tych czynności. Podał także, iż na analizowanym obszarze stwierdzono występowanie 3 siedlisk przyrodniczych podlegających ochronie, 5 gatunków wymagających ochrony w formie wyznaczania obszarów Natura 2000 lub wymienionych w załączniku I Dyrektywy Ptasiej, 42 gatunków podlegających ochronie gatunkowej ścisłej i 13 gatunków podlegających ochronie gatunkowej częściowej. W ramach realizacji inwestycji przewidziano adaptację budynku spichrza, który jest siedliskiem kolonii lęgowej jerzyka, jaskółki dymówki oraz oknówki. W ocenie organu, działania te nie będą miały negatywnego wpływu na lokalne populacje tych gatunków pod warunkiem ograniczenia prac prowadzonych na zewnątrz budynku w okresie lęgowym oraz podjęcia działań kompensujących w przypadku zniszczenia opuszczonych gniazd, poprzez uwzględnienie korzystnych dla ptaków zmian w konstrukcji dachu lub sztuczne miejsca gniazdowania. W odniesieniu do stwierdzonych roślin objętych ochroną gatunkową, organ wskazał na potrzebę dokonywania wszelkich czynności pod nadzorem specjalisty w taki sposób, aby miejsca występowania tych roślin zostały zachowane lub w przypadku niemożności ich zachowania - przeniesione w inne miejsce, po uzyskaniu odpowiedniego zezwolenia regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Podobnie organ uzasadnił nałożone obowiązki dotyczące zabezpieczania wykopów, które mogą stanowić pułapkę dla drobnych zwierząt, dlatego za konieczne uznano wykonanie zabezpieczenia ochronnego terenu budowy i regularne sprawdzanie wykopów. W odniesieniu do emisji hałasu, organ stwierdził, że analiza raportu nie daje postaw do przyjęcia, iż hałas związany z budową inwestycji jak i jego późniejszą eksploatacją będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku chronionym akustycznie. Z uwagi na fakt, iż planowana inwestycja znajdować się będzie w granicach dwóch obszarów chronionych: Parku Krajobrazowego oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...] organ poddał analizie treść raportu oddziaływania na środowisko pod względem oddziaływania inwestycji na te tereny. Zdaniem organu, przedmiotowa inwestycja nie będzie stała w sprzeczności z zakazami obowiązującymi na terenach wskazanych form ochrony przyrody. Większa część inwestycji zlokalizowana zostanie w linii zabudowy. Inwestycja nie będzie wpływała negatywnie na chronione siedliska (grądy i łęgi jesionowo-olchowe) oraz lokalne populacje gatunków będących celem ochrony obszaru Natura 2000 [...] - dzięcioła średniego, bielika i błotniaka leśnego. Inwestycja nie będzie naruszała tarlisk ryb i nie przerwie ciągłości strefy szuwarowej. Nadbrzeżne lasy będą stanowiły barierę chroniącą jezioro przed hałasem i zanieczyszczeniem świetlnym. Organ wyjaśnił również, że ponieważ planowana inwestycja kwalifikowała się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wniosek inwestora wraz z dokumentacją został przesłany do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego w celu zasięgnięcia opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia dla planowanej inwestycji oceny oddziaływania na środowisko. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny (dalej: PPIS) postanowieniem z dnia [...] stwierdził, że dla planowanego przedsięwzięcia nie stwierdza potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: RDOŚ) postanowieniem z [...] wyraził opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia i określił, iż raport w niniejszej sprawie powinien zostać sporządzony w pełnym zakresie. W tej sytuacji organ I instancji postanowieniem z [...]. nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Do organu wpłynęły ponadto pisma: J.L., Parku Krajobrazowego oraz Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. Rejonowy Oddział w P., zawierające stanowiska stron co do planowanej inwestycji. Następnie po opracowaniu raportu o oddziaływaniu na środowisko, PPIS w opinii sanitarnej z dnia [...] wyraził pozytywne stanowisko w zakresie spraw sanitarno-higienicznych i zdrowotnych, również RDOŚ postanowieniem z [...] uzgodnił realizacje przedsięwzięcia w II wariancie tzw. alternatywnym. Po uwzględnieniu uwag stron ukształtowano warunki realizacji przedsięwzięcia w taki sposób, aby teren działek [...] pozostał wolny od zainwestowania. Dodatkowo inwestor zobowiązał się do nieogradzania terenu działki [...]. Ogrodzeniu będzie podlegać tylko teren zabudowy i to przy wskazaniu, iż nie może być ogrodzenie wyższe niż 1,5 m oraz zawierać w swym zwieńczeniu elementów powodujących możliwość zranienia zwierząt. Organ stwierdził, że przy należytym wypełnieniu warunków zawartych w decyzji planowane przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko oraz na obszar Natura 2000. Od decyzji tej J.L., będący właścicielem sąsiednich działek, wniósł odwołanie domagając się jej uchylenia. Skarżący podniósł, że planowana inwestycja jest zlokalizowana w granicach Parku Krajobrazowego i obszaru Natura 2000. Jego zdaniem, planowana inwestycja spowoduje radykalną zmianę w środowisku ekologiczno-przyrodniczym, zniszczy naturalny biotop gatunków chronionych roślin i zwierząt występujących na terenie planowanej inwestycji oraz w bezpośrednim sąsiedztwie. Przywołał zapisy Planu Ochrony Mazurskiego Parku Krajobrazowego, rozporządzenia nr 9 Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 26 stycznia 2006 r. w sprawie Mazurskiego Parku Krajobrazowego (Dz.Urz. Woj. Warm.-Mazur. Nr 20, poz. 506) i wskazał, że zakazy wynikające z tych aktach zostaną złamane w przypadku zlokalizowania inwestycji. Nadto ustalone warunki realizacji inwestycji naruszają przepisy dotyczące ochrony obszarów Natura 2000 i Dyrektywy Ptasiej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W motywach uzasadnienia wyjaśniło, że organ I instancji określił, przeanalizował oraz dokonał oceny bezpośredniego i pośredniego wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki a także wzajemne oddziaływanie między wskazanymi powyżej czynnikami. Dokonano analizy i oceny możliwości oraz sposobów zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w rozstrzygnięciu organu, który oprócz określenia rodzaju i miejsca realizacji inwestycji dokonał określenia warunków wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, uwzględniając konieczność ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Określone zostały również wymogi dotyczące ochrony środowiska, konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym, w tym rozwiązania pozwalające na ograniczenie szkodliwego oddziaływania na tereny sąsiednie, w szczególności pozwalające na ochronę stwierdzonych na tym terenie siedlisk ptasich, stanowisk chronionej flory, ochrony obszaru Jeziora W., okalającego je pasa trzcinowisk i łęgu jesionowo-olchowego będącego siedliskiem dzięcioła średniego. W ocenie Kolegium, warunki ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym ustalone przez organ I instancji zapewniają ściśle określony rodzaj i skalę zabudowy oraz warunki umożliwiające swobodną migrację płazów. Wyjaśniono, że dla przedmiotowej inwestycji nie występuje ryzyko poważnych awarii przemysłowych, nie będzie ona również oddziaływała transgranicznie na środowisko. Przewidziane zostały rozwiązania dotyczące zapobiegania i ograniczania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także wykonania kompensacji przyrodniczej, która zostanie szczegółowo ustalona w przypadku wydania zgody przez stosowny organ na wycinkę lub przesadzenie drzew i krzewów lub też na zniszczenie i przeniesienie populacji chronionych gatunków roślin, natomiast wszelkie zabiegi dotyczące pielęgnacji drzew, krzewów, terenów zielonych mają być prowadzone pod nadzorem specjalistów. Ponadto organ I instancji w sposób przekonujący wyjaśnił potrzebę zachowania warunków realizacji inwestycji ustalonych w decyzji. W szczególności wyjaśnił, iż tylko przy zachowaniu tych warunków planowane przedsięwzięcie nie będzie w sposób znacząco negatywny oddziaływać na środowisko i obszar Natura 2000. Zgodnie bowiem z art. 33 ust 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 627 ze zm.) zabrania się, z zastrzeżeniem art. 34, podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000. Zatem dopuszczalne jest realizowanie tych przedsięwzięć, w przypadku których ocena oddziaływania na środowisko nie wykaże znacząco negatywnego oddziaływania na te obszary. Kolegium zauważyło, że z analizy treści raportu w odniesieniu do wszystkich gatunków, dla ochrony których został utworzony ten obszar, realizacja inwestycji w wariancie I spowodowałaby możliwość negatywnego wpływu na stan siedlisk tych gatunków. Jednakże organ I instancji w sposób wyraźny wskazał na dopuszczalność realizacji inwestycji w wariancie alternatywnym, gdyż ten wariant w połączeniu z warunkami ustalonymi w decyzji spowoduje, iż oddziaływanie inwestycji nie będzie negatywne w stopniu znacznym. Także w odniesieniu do wpływu na Park Krajobrazowy, realizacja inwestycji w wariancie alternatywnym nie spowoduje znaczącego negatywnego wpływu na tę formę ochrony przyrody, co wynika jednoznacznie z analizy treści raportu (s. 101 i 102). W świetle zgromadzonego w sprawie materiału, w szczególności zaś po dokonaniu analizy treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, Kolegium nie uznało za uzasadnione zarzutów skarżącego o znacząco negatywnym wpływie planowanej inwestycji w kształcie ustalonym decyzją będącą przedmiotem odwołania na obszar chronionego krajobrazu - Park Krajobrazowy i Obszar Natura 2000. Od tej decyzji J.L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie podnosząc, że nie uwzględnia ona argumentów zawartych we wniesionym przez niego odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 28 października 2014 r. skarżący podniósł, że RDOŚ postanowieniem z [...] odmówił uzgodnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi B., który obejmuje m.in. obszar planowanej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: ppsa. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 ww. ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została podjęta zgodnie z prawem. W myśl art. 71 ust. 1 u.u.i.ś., decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Charakter planowanej inwestycji określa konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Na podstawie art. 71 ust. 2 u.u.i.ś. uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ważne znaczenie dla organów administracji zobowiązanych do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz podmiotów zainteresowanych realizacją konkretnych przedsięwzięć ma prawidłowe ustalenie zakresu przedmiotowego uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W rzeczonej sprawie planowana inwestycja polegająca na stworzeniu kompleksu budynków oraz elementów urządzenia terenu o charakterze hotelowo-restauracyjno-usługowym została zaliczona do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego wniosek inwestora wraz z dokumentacją został przesłany do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w celu zasięgnięcia opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia dla planowanej inwestycji oceny oddziaływania na środowisko. PPIS postanowieniem z [...] stwierdził, że dla planowanego przedsięwzięcia nie stwierdza potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, z kolei RDOŚ postanowieniem z [...] wyraził opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia i określił, że raport w niniejszej sprawie powinien zostać sporządzony w pełnym zakresie. W tej sytuacji organ postanowieniem z [...] nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w sytuacji, gdy przeprowadzane jest postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, nie stanowi samodzielnego rozstrzygnięcia organów. Na podstawie art. 77 ust. 1 u.u.i.ś. są one zobowiązane do dokonania odpowiednich uzgodnień, a w niektórych przypadkach zasięgnięcia opinii właściwego inspektora sanitarnego. W tym postępowaniu PPIS w opinii sanitarnej z [...] wyraził pozytywne stanowisko w zakresie spraw sanitarno-higienicznych i zdrowotnych. Również RDOŚ postanowieniem z [...] uzgodnił, po zapoznaniu się z raportem oddziaływania na środowisko, realizację planowanego przedsięwzięcia. Inwestor planując realizację inwestycji przedstawił jej dwa możliwe warianty. Zachodnia część inwestycji zlokalizowana zostanie na ogrodzonym terenie, na którym znajduje się obecnie nieużytkowany budynek dawnego spichrza oraz hala wykorzystywana do przechowywania i remontu łodzi. Południowa i centralna część inwestycji obejmuje dawne użytki rolne oraz tereny leśne. W granicach planowanej inwestycji znalazł się także brzeg jeziora W. wraz ze strefą szuwarową. Działki [...] wykorzystywane były jako baza [...] i obecnie zabudowane są obiektami przemysłowymi oraz socjalnymi. Ogrodzony teren w większości jest utwardzony, ma nawierzchnię betonową po dawnych składach oraz dojazdy. Zgodnie z wariantem I większość trwałej zabudowy miała zostać zgrupowana w rejonie istniejącej zabudowy wsi oraz na części działki [...], gdzie w jej północno-wschodniej części planowano umieszczenie 10 bungalowów. W centralnej i południowej części terenu przeznaczonego pod inwestycję, planowano otwarcie obiektów rekreacyjnych: teren do jazdy terenowej na rowerach górskich i quadach, park linowy, boiska sportowe oraz miejsce do piknikowania. Na brzegu jeziora (części działek nr [...]) zaplanowano kąpielisko z plażą trawiastą oraz pomost pełniący funkcję przystani kajakowej. Wariant II (alternatywny) zakładał zagospodarowanie działek [...] jak w wariancie I. Zrezygnowano natomiast z budowy bungalowów oraz z tworzenia trawiastej plaży na działce leśnej i pomostu na części Jeziora W., gdyż działania te zostały określone w raporcie jako negatywnie oddziaływujące na środowisko przyrodnicze. Zrezygnowano także z dopuszczenia po przygotowanym terenie jazdy przez quady, przesunięto zabudowania hal i warsztatu szkutniczego w kierunku istniejącej linii zabudowy wsi B. w kierunku zachodnim, jak również przesunięto boiska sportowe wraz z pawilonem sanitarno-magazynowym w kierunku zabudowy wsi. Zamierzenie inwestycyjne zostało przez organy uzgodnione w wariancie II tzw. alternatywnym, który uznano za najkorzystniejszy dla środowiska. Wskazać pozostaje, że sporządzony dla potrzeb decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia, ale nie jedynym, który warunkuje wydanie końcowej decyzji. Stosownie bowiem do art. 80 ust. 1 u.u.i.ś., właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach biorąc pod uwagę: wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.u.i.ś., ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa i wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. W myśl natomiast art. 80 ust. 2 u.u.i.ś. organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Restrykcja ta wynika wprost z kategorycznego brzmienia art. 80 ust. 2 u.u.i.ś., z treści którego wywieść należy, że zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji uwzględnił uwagi stron, w tym również strony skarżącej, ustalając warunki realizacji przedsięwzięcia w taki sposób, aby teren działek [...] pozostał wolny od wszelkiego zainwestowania. Dodatkowo inwestor zobowiązał się do nieogradzania terenu działki [...]. Ogrodzeniu ma podlegać tylko teren zabudowy i to przy wskazaniu, iż nie może być ono wyższe niż 1,5 m oraz zawierać w swym zwieńczeniu elementów powodujących możliwość zranienia zwierząt. Odnośnie oddziaływania planowanej inwestycji na teren Parku Krajobrazowego oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000, należy zauważyć, że organ poddał analizie treść raportu oddziaływania na środowisko pod względem oddziaływania inwestycji na te tereny chronione. W ocenie organów, przedmiotowa inwestycja nie będzie stała w sprzeczności z zakazami obowiązującymi na terenach wskazanych form ochrony przyrody. Większa część inwestycji zlokalizowana zostanie w istniejącej linii zabudowy wsi B. Inwestycja nie będzie wpływała negatywnie na chronione siedliska (grądy i łęgi jesionowo-olchowe) oraz lokalne populacje gatunków będących celem ochrony obszaru Natura 2000 - dzięcioła średniego, bielika i błotniaka leśnego. Inwestycja nie będzie naruszała tarlisk ryb i nie przerwie ciągłości strefy szuwarowej. Nadbrzeżne lasy będą nadal stanowiły barierę chroniącą jezioro przed hałasem i zanieczyszczeniem świetlnym. W ocenie Sądu, należy podzielić stanowisko organów, że przy należytym wypełnieniu warunków zawartych w wydanej decyzji planowane przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko oraz na obszar Natura 2000. Poza tym należy wskazać, że stosownie do art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 627 ze zm) zabrania się, z zastrzeżeniem art. 34, podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływa na cele ochrony Natura 2000, w tym w szczególności; 1) pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub 2) wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000. Mówiąc o negatywnym oddziaływaniu na cele obszaru Natura 2000, należy wskazać, iż ustawodawca w przepisie tym określił, że jedynie znaczące negatywne oddziaływanie na środowisko nie jest dopuszczalne. Oznacza, to że nie wszystkie negatywne oddziaływania uniemożliwiają realizacje przedsięwzięcia, lecz tylko te, których skala oddziaływania będzie uznana za znaczącą. Takie stanowisko potwierdzone zostało w orzecznictwie sadowym przyjmującym, iż "na tle art. 33 ustawy o ochronie przyrody, nie wynika zakaz podejmowania przedsięwzięć, które oddziaływałyby na obszar Natura 2000 w jakikolwiek negatywny sposób, a wyłącznie takich przedsięwzięć, które oddziaływałyby na obszar w sposób znacząco negatywny (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 grudnia 2010r., sygn. IV SA/Wa 602/10, wyrok NSA z dnia 10 marca 2011 r. sygn. II OSK 256/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że jedynie znaczące oddziaływanie nie byłoby dopuszczone na wskazanym terenie, natomiast jak wskazano powyżej dogłębna analiza zakresu planowanej inwestycji i jej oddziaływania na środowisko przedstawiona w raporcie oraz określone warunki niezbędne do spełnienia warunkujące dopuszczające jej realizację, skutkują stwierdzeniem, że w tym przypadku nie zachodzi znaczące negatywne oddziaływanie na obszar ochrony Natura 2000. Z kolei odnośnie stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należy zauważyć, że dla działek, na których planowana jest inwestycja, plan taki nie został dotychczas uchwalony. Skarżący na rozprawie podniósł brak uzgodnienia przez RDOŚ projektu planu zagospodarowania przestrzennego wsi B., który obejmuje m.in. obszar planowanej inwestycji. Należy jednak podkreślić, że obowiązek uwzględniania zapisów miejscowego planu istnieje w przypadku, gdy plan taki został uchwalony. W przedmiotowej sprawie bezsporna pozostaje okoliczność, że na terenie objętym wnioskiem inwestora brak było miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest natomiast uzależnione od uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy podkreślić, że przesłanki wydania decyzji negatywnej, tzn. decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i faktycznych. Odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może zatem nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, czy też sprzeczności z innymi przepisami prawa. Podstawę taką może również stanowić wynikająca z art. 81 ust. 1 u.u.i.ś. odmowa zgody na realizacje przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez wnioskodawcę (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. II SA/Łd 439/11, dostępny w CBOSA). W ocenie składu orzekającego Sądu, w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna przesłanka uniemożliwiająca wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z wnioskiem inwestora. Po stronie organów administracji publicznej powstał więc obowiązek ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. W sprawie tej bowiem organ I instancji, który wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach prawidłowo i wyczerpująco przeprowadził postępowanie wyjaśniające, jak również postępowanie z udziałem społeczeństwa. Prawidłowo również przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z treścią przedłożonego raportu oraz opinii i uzgodnień właściwych organów. Mając na uwadze dane zawarte w raporcie, organ szczegółowo określił w decyzji warunki, pod jakimi planowana inwestycja może zostać wykonana. Znajduje to odzwierciedlenie w rozstrzygnięciu organu I instancji, bowiem oprócz określenia rodzaju i miejsca realizacji inwestycji dokonano określenia warunków wykorzystania terenu w fazie tak realizacji oraz eksploatacji, uwzględniając konieczność ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ I instancji prawidłowo zastosował kryteria określone w art. 80 ust. 1 u.u.i.ś., a także wziął pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.u.i.ś. oraz ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja organu I instancji spełnia wymogi określone w art. 107 k.p.a., jak i warunki określone w art. 82 u.u.i.ś. Reasumując powyższe należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, a przytoczona w niej argumentacja organu zasługuje na uwzględnienie. Badając przedmiotową sprawę, Sąd nie stwierdził uchybień stanowiących naruszenia prawa materialnego bądź naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a tym samym skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji w myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w myśl art. 145 § 1 pkt 2 ustawy ppsa. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy ppsa., orzekł jak w sentencji.