II SA/Ol 21/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. P. S.A. w O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" nr SKO "[...]" w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi WSA/post.1 – sentencja postanowienia Orzeczeniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. umorzyło postępowanie w sprawie z wniosku M. P. S.A. w O. przeciwko Prezydentowi Miasta O. o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu położonego w O. przy ul. "[...]" – działki nr "[...]" o powierzchni 252m² jest nieuzasadniona. Orzeczenie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 19 września 2008r. wraz z pouczeniem, iż od orzeczenia tego przysługuje sprzeciw w terminie 14 dni od jego doręczenia do sądu powszechnego właściwego ze względu na położenie nieruchomości. Po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu wniesionego przez stronę postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008r. (sygn. akt "[...]") Sąd Rejonowy w O. odrzucił pozew, uznając iż nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, gdyż orzeczenie od którego wniesiono sprzeciw nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 9 grudnia 2008r. W dniu 16 grudnia 2008r. wpłynęła skarga pełnomocnika Spółki wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu podniesiono, iż strona wystąpiła ze sprzeciwem do sądu powszechnego stosownie do treści pouczenia zawartego w orzeczeniu Kolegium. O podstawach do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżący dowiedział się dopiero w dniu doręczenia postanowienia Sądu Rejonowego w O., tj. w dniu 9 grudnia 2008r. Uchybienie terminu do wniesienia skargi nie było zatem zawinione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) do przesłanek warunkujących skuteczność wniosku o przywrócenie terminu zalicza się: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony, złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. Wskazać należy, iż kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiążę się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 1998r. sygn. akt I SA/Gd 1194/97, niepublikowany, postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001r. sygn. akt I SA 1735/00 niepublikowany). Przywrócenie terminu zatem uzasadniają takie obiektywnie istniejące okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie określonym przepisami prawa. Dodatkowo zaś w niniejszej sprawie należy wskazać, iż zgodnie z art. 58 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie może odrzucić skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Podobny zapis znajduje się także w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż zgodnie z art. 1991 Kodeksu postępowania cywilnego sąd nie może odrzucić pozwu z tego powodu, że do rozpoznania sprawy właściwy jest organ administracji publicznej lub sąd administracyjny, jeżeli organ administracji publicznej lub sąd administracyjny uznały się w tej sprawie za niewłaściwe. Celem wprowadzenia tych przepisów było zapobieżenie takiej sytuacji, iż strona nie będzie mogła skorzystać z ochrony sądowej, gdyż żaden z sądów (powszechny i administracyjny) nie uznają się za właściwe do orzekania w sprawie. Zatem wydane przez sąd powszechny postanowienie o odrzuceniu pozwu z powodu braku właściwości wiąże sąd administracyjny. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzasadniając swój wniosek faktem błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonym orzeczeniu. Wprawdzie Sąd nie podziela stanowiska skarżącej co do błędnego pouczenia, lecz podziela pogląd iż wniesienie skargi z uchybieniem terminu nastąpiło bez winy skarżącej Spółki. Sąd administracyjny związany jest w niniejszej sprawie wyżej wskazanym postanowieniem sądu powszechnego o odrzuceniu pozwu. Postanowienie to nie może rodzić negatywnych konsekwencji dla skarżącej. Skoro bowiem dopiero postanowienie Sądu Rejonowego w O. z dnia 1 grudnia 2008r., doręczone stronie w dniu 9 grudnia 2008r., przesądziło o właściwości sądu administracyjnego w tej sprawie, to skarżąca nie ponosi żadnej winy w uchybieniu terminu. Dopiero bowiem z momentem wydania tego postanowienia ustała przyczyna uchybienia terminu, a zatem wnosząc skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia w dniu 16 grudnia 2008r. strona zachowała siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych względów uznać należy, iż spełnione zostały przesłanki, od których zależy przywrócenie terminu do wniesienia skargi i stąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak wyżej.