II SA/Ol 210/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. W. oraz M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy na skutek wniosku Ł. W. oraz M. W. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 210/11 postanawia odmówić dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 210/11 WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 210/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę Ł. W. oraz M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2011 r. Sąd odmówił uzupełnienia powołanego na wstępie wyroku z dnia 14 czerwca 2011 r. Wnioskiem z dnia 29 lipca 2011 r. skarżący zwrócili się o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 czerwca 2011 r. w zakresie "odmowy stwierdzenia przewlekłości postępowania, którego skarga dotyczy w drugim zagadnieniu tej samej zaskarżonej decyzji z dnia "[...]", Nr "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że w trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. II SAB 57/98, publ. LEX Nr 75553). Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja, jak i jego uzasadnienie, zaś potrzeba jej dokonania zachodzi w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku, bądź też co do innych skutków orzeczenia, np. zakresu powagi rzeczy osądzonej (v.: postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98, z dnia 29 czerwca 2007 r., sygn. akt II FZ 294/07). W doktrynie podkreśla się, iż wykładni uzasadnienia wyroku dokonuje się jedynie wyjątkowo (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 575). Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku. W żadnym wypadku wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne, czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy. Istotne jest, że przy użyciu tej instytucji niedopuszczalne jest żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia bowiem nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt l OSK 23/08). Mając na uwadze powyższe kwestie należy wskazać, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sposób jasny i transparentny przedstawił motywy podjętego rozstrzygnięcia (również co do kwestii objętej wnioskiem). Sąd, przedstawiając w uzasadnieniu powyższego wyroku m.in. przebieg postępowania zakończonego wydaniem zakwestionowanej przez skarżących decyzji wyjaśnił przede wszystkim, że zgłoszenie zakończenia budowy przez inwestora nie może stanowić przeszkody do prowadzenia przez organ postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych zgodnie z pozwoleniem na budowę. W świetle bowiem przepisów prawa budowlanego przyjęcie zawiadomienia o przystąpieniu do użytkowania budynku nie jest tożsame z uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Zatem fakt zgłoszenia budynku do użytkowania i brak sprzeciwu właściwego organu administracji publicznej nie stoi na przeszkodzie prowadzeniu przez organy nadzoru budowlanego postępowania w sprawie zgodności inwestycji z warunkami określonym w pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym należy stwierdzić, że treść powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie nie nasuwa wątpliwości zarówno co do jego sentencji, jak i uzasadnienia. Treść ta sformułowana została w sposób zrozumiały i w sposób jasny wskazuje na przyczynę oddalenia skargi. W niniejszej sprawie nie zostały zatem spełnione przesłanki dokonania wykładni orzeczenia. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.