II SA/Ol 217/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi L. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt II SAB/Ol 18/07 w przedmiocie zwrotu gospodarstwa rolnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt II SAB 18/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu sprawy ze skargi L. R. na bezczynność Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy Filia w "[...]", odrzucił skargę. Powyższe orzeczenie zostało doręczone skarżącej w dniu 18 czerwca 2007 r. W piśmie z dnia 25 czerwca 2007 r. L. R. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2007 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 14 września 2007 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż nie znalazł podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt II SAB/Ol 18/07. W skardze o wznowienie postępowania L. R. zarzuciła nieważność postępowania na skutek nienależytego jej reprezentowania w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, wnosząc o uchylenie przedmiotowego postanowienia, nakazanie doręczenia decyzji, którą przejęto gospodarstwo rolne należące do skarżącej i jej męża, położone we wsi B., gm. G., obręb G., o pow. 9,3144 ha oraz nakazanie zwrotu przedmiotowego gospodarstwa. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż Sąd, który wydał postanowienie z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt SAB18/07 błędnie ustalił stan faktyczny. Zdaniem skarżącej przedmiotowe gospodarstwo zostało jej odebrane samowolnie i bezprawnie. W odpowiedzi na skargę Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w Filia w "[...]" wniosła o odrzucenie skargi wskazując, iż skarżąca nie wykazała w swojej skardze istnienia ustawowych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania. Podano również, iż Agencja Nieruchomości Rolnych nie prowadziła postępowania administracyjnego, w którym uczestniczyłaby skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnym dopuszcza możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia sądu, jeżeli zapadło ono z naruszeniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i jest rażąco sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy. Temu celowi służy instytucja wznowienia postępowania, która jest dopuszczalna jedynie w ściśle sprecyzowanych w ustawie przypadkach. Należy podkreślić, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają wyłącznie te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Warunkiem możliwości rozpatrywania zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest wniesienie jej w terminie i oparcie na ustawowej podstawie wznowienia, co wynika wprost z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Brak jednej z tych przesłanek powoduje, że rozpatrywanie skargi pod względem merytorycznym jest niemożliwe i skutkuje odrzuceniem skargi. Podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wojewódzkiego sądu administracyjnego zostały wymienione w przepisach art. 271- 274 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i można podzielić je na trzy grupy: przyczyny nieważnościowe (art. 271), orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272) oraz właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273). W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą żądania wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Wskazać należy, iż skarżąca nie spełniła przesłanki wniesienia skargi o wznowienie postępowania w ustawowym terminie, albowiem jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru L. R. otrzymała zaskarżone postanowienie w dniu 18 czerwca 2007 r., a zatem trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania upłynął w dniu 18 września 2007 r. Natomiast skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 21 lutego 2008 r., a więc pięć miesięcy po upływie terminu do jej wniesienia. Nawet przyjmując najkorzystniejszą dla skarżącej wersję liczenia trzymiesięcznego ustawowego terminu do wniesienia skargi o wznowienie od daty doręczenia orzeczenia ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżącej, to termin ten również nie został dochowany. W tym przypadku ustawowy termin upłynął w dniu 14 grudnia 2007 r., albowiem pełnomocnik skarżącej otrzymał odpis zaskarżonego postanowienia w dniu 14 września 2007 r. Z wyżej wymienionych powodów skarga, jako wniesiona po upływie ustawowego terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.