II SA/Ol 220/13

PostanowienieWSA w Olsztynie2014-04-14

Skład orzekający: Tadeusz Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczące wniosku o ustanowienie adwokata i przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne na gruncie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Zażalenie skarżącego zostało odrzucone jako niedopuszczalne, ponieważ nie mieściło się w katalogu postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na które przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, określonym w art. 194 § 1 PPSA. Przedmiotowe zażalenie nie dotyczyło żadnej z enumeratywnie wymienionych w tym przepisie kwestii.
Stan faktyczny
Skarżący F. W. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotyczące wniosku o ustanowienie adwokata i przyznanie prawa pomocy. Wcześniej referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o ustanowienie adwokata, a skarżący wniósł sprzeciw. Następnie skarżący został wezwany do nadesłania formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zażalenie skarżącego dotyczyło rzekomego bezprawnego pozyskiwania i wymuszania ujawniania danych osobowych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy zażalenia F. W. "na Wojewódzki Sąd Administracyjny" w sprawie ze skargi F. W. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości postanawia odrzucić zażalenie. WSA/post.1 – sentencja postanowienia Zarządzeniem z dnia 7 lutego 2014r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata, z dnia 11 grudnia 2013r. Sprzeciw od ww. zarządzenia wywiódł F. W. Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 10 marca 2014r. F. W. został wezwany do nadesłania – w terminie 7 dni – wypełnionego i podpisanego osobiście urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. Pismem z dnia 19 marca 2014r. F. W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie "na Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie – na bezprawne pozyskiwanie i wymuszanie na skarżącym ujawniania danych osobowych prawnie chronionych i niedostępnych do ich ujawnienia z uwagi, że są objęte tajemnicą, dotyczą innych osób objętych ustawą z dnia: 17 czerwca 2002r. art. 1 ustawy 1 i 2 oraz art. 23 w związku z art. 7 pkt 2 o ochronie danych osobowych". Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 14 marca 2012 r., poz. 270 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Przedmiotowe zażalenie zostało wywiedzione zupełnie poza zakresem, który obejmuje ww. przepis. W tej sytuacji, na podstawie art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie jako niedopuszczalne, należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło