II SA/Ol 220/13

PostanowienieWSA w Olsztynie2014-01-13

Skład orzekający: Sędzia WSA Tadeusz Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na wezwanie referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniesione w związku z zamiarem złożenia skargi kasacyjnej, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na wezwanie referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest dopuszczalne, ponieważ nie mieści się w katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 194 § 1 PPSA. W związku z tym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 PPSA, sąd odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Stan faktyczny
F. W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy wezwał go do uzupełnienia wniosku na urzędowym formularzu. F. W. wniósł zażalenie na to wezwanie. Sąd rozpoznał zażalenie i postanowił je odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie F. W. jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia F. W. na wezwanie Referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2013r. w sprawie ze skargi F. W. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości postanawia odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W piśmie z dnia 11 grudnia 2013r. F. W. złożył w Sądzie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w postaci przyznania imiennie wskazanego przez wnioskodawcę adwokata z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku o sygn. akt II SA/Ol 220/13 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Pismem z dnia 13 grudnia 2013r. Referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do złożenia wypełnionego, urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Następnie pismem z dnia 18 grudnia 2013r. F. W. wniósł zażalenie na ww. wezwanie. Na podstawie art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z tego powodu do zażalenia F. W. mają zastosowanie przepisy art. 178 ppsa, zgodnie z którymi wojewódzki sąd administracyjny jest władny odrzucić zażalenie, jeżeli jest ono z innych przyczyn niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zaskarżone przez F. W. wezwanie Referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2013r. nie jest takim postanowieniem, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie więc z art. 178 w związku z art. 197 § 2 Sąd postanowił odrzucić zażalenie F. W. wobec jego niedopuszczalności.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło