II SA/Ol 220/13
PostanowienieWSA w Olsztynie2014-01-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Tadeusz Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na wezwanie referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniesione w związku z zamiarem złożenia skargi kasacyjnej, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Zażalenie na wezwanie referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest dopuszczalne, ponieważ nie mieści się w katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 194 § 1 PPSA. W związku z tym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 PPSA, sąd odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.Stan faktyczny
F. W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy wezwał go do uzupełnienia wniosku na urzędowym formularzu. F. W. wniósł zażalenie na to wezwanie. Sąd rozpoznał zażalenie i postanowił je odrzucić.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie F. W. jako niedopuszczalne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia F. W. na wezwanie Referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2013r. w sprawie ze skargi F. W. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości postanawia odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
W piśmie z dnia 11 grudnia 2013r. F. W. złożył w Sądzie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w postaci przyznania imiennie wskazanego przez wnioskodawcę adwokata z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku o sygn. akt II SA/Ol 220/13 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
Pismem z dnia 13 grudnia 2013r. Referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do złożenia wypełnionego, urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Następnie pismem z dnia 18 grudnia 2013r. F. W. wniósł zażalenie na ww. wezwanie.
Na podstawie art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z tego powodu do zażalenia F. W. mają zastosowanie przepisy art. 178 ppsa, zgodnie z którymi wojewódzki sąd administracyjny jest władny odrzucić zażalenie, jeżeli jest ono z innych przyczyn niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8) odrzucenie zażalenia;
9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10) ukaranie grzywną.
Zaskarżone przez F. W. wezwanie Referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2013r. nie jest takim postanowieniem, na które przysługuje zażalenie.
Zgodnie więc z art. 178 w związku z art. 197 § 2 Sąd postanowił odrzucić zażalenie F. W. wobec jego niedopuszczalności.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło