II SA/Ol 226/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. sprawy ze skargi Z.R. na niewykonanie przez Burmistrza wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia "[...]" sygn. akt "[...]" 1)oddala skargę; 2) przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz radcy prawnego "[...]" kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), powiększoną o należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 9 stycznia 2014 r. w sprawie ze skargi Z. R. o sygn. akt II SA/Ol 98/13 zobowiązał Burmistrza A do rozpoznania wniosku skarżącego zawartego w pkt 2 pisma z dnia19 kwietnia 2013 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że żądanie skarżącego dotyczyło wydania odpisów protokołów w trybie dostępu do informacji publicznej, dlatego też organ zobowiązany był do odmowy udostępnienia informacji w procesowej formie decyzji administracyjnej, albo załatwić sprawę w inny przewidziany prawem sposób. Burmistrz doręczył skarżącemu protokół z dnia 4 czerwca 2012 r. o przyznaniu w pierwszej kolejności lokalu mieszkalnego, wywiązując się tym samym z obowiązku wynikającego z pkt 1 wniosku. Sąd wskazał jednocześnie, że nadal aktualny pozostaje wniosek skarżącego z punktu 2 dotyczący udostępnienia protokołu komisji mieszkaniowej stwierdzający pozbawienie go tego przydziału, bo skoro skarżący został poinformowany przez Burmistrza o tym, że komisja podjęła decyzję o przydziale lokalu innej rodzinie to na tę okoliczność sporządzony został odrębny protokół. W dniu 23 stycznia 2014 r. Z. R. skierował do organu pismo, które zostało uznane za wzywające do wykonania zobowiązania nałożonego wyrokiem w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 98/13. Dnia 27 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przesłał do Burmistrza A odpis wyroku z dnia 9 stycznia 2014 r. wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, wyrok ten organowi został doręczony 28 marca 2014 r. Pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. ( k – 50 ) nadanym w urzędzie pocztowym 11 kwietnia 2014 r. Burmistrz A w realizacji wyroku poinformował skarżącego, że nie dysponuje dokumentem urzędowym pozbawiającym go prawa do podpisania umowy najmu, gdyż dokument taki nigdy nie istniał, bowiem nie został wydany. Dokument wydany 5 czerwca 2012 r., podpisany przez zastępcę burmistrza stanowił ofertę najmu lokalu mieszkalnego i został skarżącemu doręczony. Do pisma z dnia 9 kwietnia 2014 r. dołączone zostało pismo z 5 czerwca 2012 r. podpisane przez zastępcę burmistrza. Skargę na niewykonanie punktu I wyroku wywiódł Z. R. podnosząc to, iż Burmistrz zignorował niezawisły sąd i wydany wyrok. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podkreślając, że przydzielenie lokalu innej rodzinie nastąpiło na podstawie wniosków komisji zawartych w protokole z dnia 4 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Wynika to z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz.1269 ze zmianami). Nadto wskazania wymaga, iż sąd orzeka na podstawie akt sprawy ( art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U z 14 marca 2012 r., poz. 270 – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.) nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a. ). Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 98/13 na podstawie art.149 § 1 zobowiązał Burmistrza A do rozpoznania wniosku skarżącego zawartego w pkt 2 pisma z dnia19 kwietnia 2013 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Z treści art. 153 wynika, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przedstawiona w powołanym przepisie zasada związania orzeczeniem sądu oznacza, że orzeczenie to oddziałuje na przyszłe postępowanie tak administracyjne, jak i sądowoadministracyjne. Zarówno organy administracji jak i sąd ponownie rozpoznając sprawę, zobowiązane są do stosowania się do oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku. W określeniu ocena prawna mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i procesowego, a także sposób ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Wskazania co do dalszego postępowania zasadniczo stanowią konsekwencję oceny prawnej, określając sposób i kierunek działania przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Związanie oceną prawną, jak i zawartymi w orzeczeniu wskazaniami, co do dalszego postępowania powoduje, że determinują one działania każdego organu w postępowaniu administracyjnym, podejmowane w sprawie, której dotyczyło postępowanie sądowoadministracyjne, aż do czasu jej rozstrzygnięcia. W przypadku rozpoznawania sprawy przez sąd, oznacza ono z kolei, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażona we wcześniejszym orzeczeniu. Związanie oceną prawną powoduje, że ani organy administracji, ani sąd, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkować się mu w pełnym zakresie. Obowiązek ten może być wyłączony jedynie w wypadku zmiany stanu prawnego, istotnej zmiany okoliczności faktycznych, bądź wzruszenia wyroku zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie ( wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1296/10, LEX nr 1107582 ). Odnosząc przedstawione powyżej rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 98/13 wskazał organowi administracji , że nadal aktualny pozostaje wniosek skarżącego z punktu 2 dotyczący udostępnienia protokołu komisji mieszkaniowej stwierdzający pozbawienie go przydziału lokalu. Burmistrz A odpis prawomocnego wyroku otrzymał w dniu 28 marca 2014 r. i w terminie zakreślonym przez sąd ( pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. nadanym w urzędzie pocztowym dwa dni później ) z zaznaczeniem, że wykonuje wyrok sądu udzielił skarżącemu odpowiedzi, iż nie dysponuje dokumentem urzędowym pozbawiającym skarżącego prawa podpisania umowy najmu, gdyż dokument taki nigdy nie istniał, bowiem nie został wydany. Burmistrz wskazał również, że dokument datowany na dzień 5 czerwca 2012 r. stanowił ofertę najmu lokalu mieszkalnego, którą wraz z pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. przesłał ponownie Z. R., pomimo tego, że wcześniej pokwitował on odbiór tego pisma. W tej sytuacji w ocenie sądu rozpoznającego tę sprawę nie może być mowy o tym że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 stycznia 2014 r. nie został wykonany. W postępowaniu organu administracji nie można doszukać się obrazy przepisu art. 153 p.p.s.a., bowiem Burmistrz został wyrokiem zobowiązany do rozpoznania wniosku zawartego w punkcie 2 pisma z dnia 19 kwietnia 2013 r. i z treści przedstawionej wyżej odpowiedzi wynika, że obowiązek ten wykonał. W uzasadnieniu wyroku sądu w sprawie II SAB/Ol 98/13 sformułowane zostało stwierdzenie, że " pismem z dnia 20 lipca 2012 r. Burmistrz poinformował skarżącego, że Społeczna Komisja Mieszkaniowa, po negatywnym stanowisku skarżącego, podjęła decyzję o przydziale przedmiotowego lokalu innej rodzinie. Stąd wniosek, że na tę okoliczność sporządzony został odrębny protokół, którego udostępnienia skarżący się domaga." Powyższego stwierdzenia zawartego w uzasadnieniu wyroku sądu nie można rozumieć jako przesądzającego o istnieniu protokołu, lecz jako przypuszczenia czy też domniemania istnienia takiego protokołu, skoro burmistrz powołał się na decyzję Komisji w piśmie z 20 lipca 2012 r. Z udzielonej odpowiedzi na skargę ( k -3 akt sądowych ) w sposób jednoznaczny wynika, że organ wówczas powoływał się na protokół z dnia 4 czerwca 2012 r., który skarżącemu został doręczony, co potwierdza również treść uzasadnienia wyroku w sprawie II SAB/Ol 98/13. W tej sytuacji raz jeszcze powtórzyć należy, że sąd rozpoznając sprawę na bezczynność zobowiązał Burmistrza A do rozpoznania wniosku skarżącego zawartego w punkcie 2 pisma z dnia 19 kwietnia 2013 r., domniemując jedynie, że żądanie może dotyczyć sporządzonego protokołu, który jak wykazało późniejsze postępowanie w ogóle nie istniał. Tym samym należało stwierdzić, że nie zaistniała sytuacja, w której można byłoby uznać, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 stycznia 2014 r. w sprawie akt II SA/Ol 98/13 nie został wykonany. Dlatego też w punkcie 1 wyroku skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić. W punkcie 2 wyroku orzeczono o wynagrodzeniu radcy prawnego za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. C rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ).