II SA/Ol 229/13

PostanowienieWSA w Olsztynie2013-04-10

Skład orzekający: Krzysztof Nesteruk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie przebywającej w zakładzie karnym, niepełnosprawnej i nieposiadającej dochodu, której jedynym majątkiem jest spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, należy ustanowić adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej zasiłku stałego?
Ratio decidendi
Osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku dla swojego utrzymania, należy ustanowić adwokata z urzędu. W przypadku spraw z zakresu pomocy społecznej, strona jest zwolniona z kosztów sądowych z mocy ustawy, a kwestia ustanowienia pełnomocnika podlega przepisom o przyznaniu prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący J.P., w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku stałego, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jako podstawę wskazał przebywanie w zakładzie karnym, niepełnosprawność, brak dochodów oraz posiadanie jedynie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić dla skarżącego adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku stałego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. J.P., skarżący decyzję w sprawie przyznania zasiłku stałego, wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata, podnosząc, iż z powodu przebywania w zakładzie karnym i niepełnosprawności nie posiada żadnego dochodu, a jego jedynym majątkiem jest spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje poświadczone przez skarżącego, znajdujące odzwierciedlenie w dokumentach zawartych w aktach postępowania administracyjnego, dają podstawę do stwierdzenia, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło