II SA/Ol 229/19

Dnia 23 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2019 roku sprawy ze skargi T. S. S. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Spółka A, złożyła do Starosty "[...]" w dniu 31 października 2017 r. wniosek o udzielenie jej, jako inwestorowi, pozwolenia na budowę części zamierzenia budowlanego, oznaczonego "Budowa elektroenergetycznej linii napowietrznej 110 kV " (odcinka ww. napowietrznej linii elektroenergetycznej /sekcji między słupami nr "[..]"/, zlokalizowanego w gminie "[...]" na działkach ewidencyjnych nr "[...]" w obrębie ewidencyjnym "[...]", jednostka ewidencyjna "[...]"). Decyzją z dnia "[...]", Starosta zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę przedmiotowego odcinka linii elektroenergetycznej. Uzasadniając wydane pozwolenie, organ wskazał, że inwestor dysponuje ostateczną decyzją z dnia "[...]", ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości gruntowej (dz. nr "[..]") będącej własnością T. S. Mimo, że zezwolenia z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie wymieniono bezpośrednio w art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego, to jest ono źródłem uprawnienia do dysponowania przez inwestora tą nieruchomością na cele budowlane i stwarza warunki do wystąpienia o pozwolenie na budowę ww. linii elektroenergetycznej na przedmiotowej nieruchomości, zastępując zgodę jej właściciela. Organ stwierdził też, że kwestia obniżenia atrakcyjności terenów przyległych nie jest przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego. Organ podniósł ponadto, że projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane oraz legitymującą się zaświadczeniem wydanym przez właściwą izbę samorządu zawodowego, projektanci sporządzili (załączoną do projektu budowlanego), wymaganą przepisem art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a projekt budowlany zawiera sporządzone przez projektantów oświadczenie, o którym mowa wart. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Ponadto, inwestor spełnił warunki wynikające z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, a decyzja w całości obejmuje wniosek inwestora. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o jej uchylenie wskazując, że ogranicza ona w całkowity sposób jego inwestycje na terenie działki nr "[...]" oraz nie określa w sposób dokładny wielkości działki wyłączonej przez inwestycję budowy linii elektroenergetycznej. Uzasadniając odwołanie stwierdził m.in., że właściciel nieruchomości przebywa obecnie za granicą, a zakupiona ziemia stanowi jego kapitał po powrocie do kraju - ma tu powstać gospodarstwo agroturystyczne, mające być źródłem utrzymania strony. Obecnie skarżący posiada prawomocne decyzje o pozwoleniu na budowę oraz o warunkach zabudowy na lokalizację inwestycji na tej działce, między innymi na budowę stawu, pola namiotowego i miejsca na postój samochodów turystycznych, jak również rozpoczął budowy: budynku mieszkalnego z funkcją pokoi agroturystycznych, budynku rekreacyjnego dla wędkarzy oraz stawu. Plany obejmują jeszcze budowę większej ilości domków rekreacyjnych dla wędkarzy oraz pola biwakowego i miejsc postojowych na samochody turystyczne. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, przeprowadzenie linii elektroenergetycznej zniweczy możliwość rozwoju jego gospodarstwa agroturystycznego i rezygnację z powrotu do Polski. Po rozpatrzeniu odwołania strony, Wojewoda decyzją z dnia "[...]": 1. Uchylił zaskarżoną decyzję z "[...]" Starosty "[...]", w jej części zawierającej warunki udzielenia pozwolenia na przedmiotową budowę, poprzez usunięcie z rozstrzygnięcia na stronie pierwszej wiersza siedemnastego o treści ,,1) roboty budowlane należy realizować zgodnie z projektem budowlanym oraz planem bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zawartym w projekcie budowlanym", licząc od dołu strony. W tym zakresie orzekł co do istoty sprawy - poprzez: wprowadzenie do rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, po słowach "z zachowaniem następujących warunków:", w miejsce usuniętego wiersza następującego zapisu: ,,1) roboty budowlane wykonywać w sposób zgodny z zatwierdzonym projektem budowlanym, planem bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, oraz z ustalonymi - w ostatecznej decyzji Burmistrza "[...]"z ‘[...]" znak: "[...]", o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia, polegającego na "Budowie elektroenergetycznej linii napowietrznej 110 kV" - środowiskowymi warunkami realizacji przedsięwzięcia, co wynika z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. pozo 1202, ze zm.) w związku z art. 86 pkt 2 ustawy Z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. pozo 2081)."; zastąpienie, w wierszu dziewiątym licząc od dołu strony pierwszej decyzji, słowa "ustanowienie" słowem "ustanowić"; c) wprowadzenie, w wierszu jedenastym licząc od dołu strony pierwszej decyzji: przed słowem "wykonaniu" słowa "jej", oraz "znaku" - " między słowami "wykonaniu" i "geodezyjnej". 3. W pozostałej części zaskarżoną decyzję organ odwoławczy utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji, przytaczając treść art. 35 Prawa budowlanego, Wojewoda wskazał, że głównym powodem uchylenia - w części rozstrzygnięcia - skarżonej decyzji Starosty "[...]’ jest to, że w orzeczeniu organ pierwszej instancji zupełnie pominął środowiskowe warunki realizacji przedmiotowej budowy, ustalone przez Burmistrza "[...]" w decyzji z dnia "[...]" o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego zamierzenia budowlanego. Decyzja ta, zgodnie z art. 86 pkt 2, w związku z art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wiąże organ wydający pozwolenie na budowę zamierzenia budowlanego, zaliczającego się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (a jak ustalono takim przedsięwzięciem, dla którego przeprowadzono ocenę jego oddziaływania na środowisko i wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jest przedmiotowe zamierzenie budowlane spółki), co oznacza, że środowiskowe warunki decyzji Burmistrza "[...]" są jednocześnie integralnymi warunkami, na których udziela się inwestorowi pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych objętych ocenianym przedsięwzięciem. Dalej Wojewoda stwierdził, że po zapoznaniu się z całością materiału dowodowego, w szczególności z wnioskiem inwestora i projektem budowlanym przez niego przedłożonym organowi, nie ma prawnych przeszkód, by nie udzielić inwestorowi pozwolenia na przedmiotową budowę. Przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia warunek zgodności z ustaleniami ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydanej przez Burmistrza "[...]"oraz z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przebiegu przedmiotowej linii napowietrznej na terenie gminy "[...]’. Projekt budowlany spełnia również warunek zgodności z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji Burmistrza "[...]" o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektroenergetycznej linii napowietrznej 110 kV (w zakresie dotyczącym będącego przedmiotem niniejszego pozwolenia odcinka tej linii), a także z pozostałymi przepisami. Inwestor posiada wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia (dołączono je do projektu). Projektant sporządził również wymaganą informację BIOZ oraz przedłożył aktualne na datę wykonania projektu zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Wobec powyższego, skoro wszystkie sprawdzenia, o których mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, dają wynik pozytywny - to wobec tego (jak również wobec spełnienia przez inwestora innych warunków ustawy Prawo budowlane) inwestorowi przysługuje - z uwagi na jego prawo podmiotowe, regulowane przepisami art. 4 oraz art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane - pozwolenie na wnioskowane zamierzenie budowlane. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Wojewoda wskazał, że lokalizacja w określonym miejscu nieruchomości skarżącego (tj. działki ewidencyjnej nr "[...]" w obrębie "[...]") przedmiotowej linii elektroenergetycznej została przesądzona znacznie wcześniej - tj. w drodze ostatecznej decyzji Burmistrza "[...]" z dnia "[...]" o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie, od istniejącej bramki liniowej stacji elektroenergetycznej 110/15 kV do istniejącej bramki liniowej stacji elektroenergetycznej 110/15 kV, elektroenergetycznej linii napowietrznej 110 kV. Co więcej, ustalenia tej decyzji co do lokalizacji obiektu realizującego cel publiczny (tu: budowa i eksploatacja linii elektroenergetycznej zapewniającej sprawne funkcjonowanie systemu energetycznego kraju) są bezwzględnie wiążące dla innych organów, w tym - zgodnie z art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - organu w sprawie o pozwolenie na budowę. Ponadto, wbrew temu, czego oczekiwałby skarżący, inwestorowi nie jest potrzebna zgoda skarżącego na zlokalizowanie przedmiotowej linii na działce nr "[...]", będącej własnością skarżącego. Należy bowiem zwrócić uwagę, że wcześniej Starosta "[...]", na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, ostateczną decyzją z dnia "[...]" orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania przez skarżącego z jego nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka ewidencyjna nr "[...]" w obrębie "[...]". Z kolei, udzielenie w niniejszym postępowaniu inwestorowi pozwolenia na budowę - na fragmencie działki ewid. nr "[...]", której skarżący jest właścicielem - odcinka przedmiotowej linii elektroenergetycznej, nie niweczy przyznanych wcześniej skarżącemu określonych (decyzjami Starosty "[..]" z dnia "[...]") uprawnień do wykonania, na innych częściach tej działki, jego zamierzeń budowlanych chronionych prawem. Wojewoda dodał, że kwestia ewentualnego obniżenia atrakcyjności nieruchomości skarżącego skutkiem przeprowadzenia przez jego nieruchomość linii elektroenergetycznej, nie podlega rozważeniu przez organy administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę. Kwestie ewentualnych skutków umiejscowienia na nieruchomości skarżącego, wbrew jego woli, w drodze zgodnego z prawem władczego rozstrzygnięcia organu władzy publicznej, określonego obiektu budowlanego, będą mogły być w przyszłości przedmiotem ewentualnych odrębnych postępowań przed innymi organami bądź sądami. W skardze wniesionej do tut. Sądu na decyzję Wojewody pełnomocnik skarżącego zarzucił jej naruszenie: 1. art. 35 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do wydania pozwolenia na budowę podczas, gdy organ II instancji nie dokonał wszechstronnej i wyczerpującej kontroli zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji Burmistrza "[...]" nr "[...]" z dn. "[...]’ o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przebiegu napowietrznej linii na terenie gminy "[...]", a nadto wymaganiami ochrony środowiska, a w szczególności określonymi w decyzji Burmistrza ‘[...]" z dn. "[...]" o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektroenergetycznej linii napowietrznej 110 kV; art. 107 § 1 pkt. 6 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., wobec braku należytego uzasadnienia prawnego zaskarżonej decyzji przedstawiającego w sposób jasny, pełny i zrozumiały dla strony postępowania stanowisko organu co do zgodności projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji Burmistrza "[...]" z dn. "[...]" o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (1), miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przebiegu napowietrznej linii na terenie gminy (2), wymaganiami ochrony środowiska, a w szczególności określonymi w decyzji Burmistrza "[....]" z dn. "[...]" o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektroenergetycznej linii napowietrznej 110 kV (3), a nadto zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami (4), kompletności projektu budowlanego (5), posiadania wymaganych przepisami opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń (6). art. 7b i 8 k.p.a., wobec naruszenia prawa do równej ochrony własności i równego traktowania przejawiającego się w uprzywilejowanym traktowaniu inwestora i udzielając mu pozwolenia na budowę, której realizacja uniemożliwi skarżącemu zrealizowanie wcześniej planowanej inwestycji budowlanej na nieruchomości oznaczonej nr geod. "[...]". Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie decyzji Wojewody w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty "[...]" i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Dodał, że pomimo obszerności uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jest ona uboga w warstwie uzasadnienia prawnego i spełnienia przez inwestora wytycznych wynikających z art. art. 35 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Obowiązkiem organu w każdym postępowaniu administracyjnym jest wszechstronne rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, w tym przypadku dokumentów złożonych przez inwestora, co winno poprzedzać wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. Jego zaś uzasadnienie wymaga wskazania podstawy prawnej, co nie oznacza tylko przytoczenia treści stosowanych przepisów, ale ich wyjaśnienie, a przede wszystkim odniesienie tychże przepisów do ustalonego stanu faktycznego, w tym złożonych dokumentów. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) – dalej jako p.p.s.a., sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). W ocenie Sądu, tego rodzaju naruszeń prawa nie można przypisać wydanej w sprawie decyzji Wojewody z dnia ‘[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wymaga odwołania się do przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018r. poz. 1945), dalej jako: u.p.z.p., inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku - w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przy czym, zgodnie z treścią art. 2 pkt 5 u.p.z.p., inwestycjami celu publicznego są działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 6 pkt. 2 u.g.n., celami publicznymi w rozumieniu ustawy są m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Okoliczność zakwalifikowania planowanego przedsięwzięcia, jako inwestycji celu publicznego nie budzi wątpliwości Sądu orzekającego w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wydanie takiej decyzji został złożony przez Spółkę w dniu 31 października 2017 r., w związku z koniecznością zrealizowania elektroenergetycznej linii napowietrznej 110kV sekcja między słupami ‘[...]" w gminie ‘[...]" na określonych działkach. Zakres tej inwestycji odpowiada zatem celowi, o którym mowa w art. 6 pkt 2 u.g.n., gdyż dotyczy budowy i utrzymania przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej. W niniejszej sprawie, skarżący zarzuca, że organy nie dokonały wszechstronnej i wyczerpującej kontroli zgodności projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji Burmistrza "[...]" z dnia "[...]’ o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz planu zagospodarowania przestrzennego dla przebiegu zaplanowanej linii napowietrznej i wymaganiami ochrony środowiska. Zarzuca też naruszenie prawa do równej ochrony własności i równego traktowania wskazując, że realizacja inwestycji uniemożliwi skarżącemu zrealizowanie wcześniej planowanej inwestycji budowlanej na nieruchomości oznaczonej nr ‘[...]". W pierwszej kolejności wskazać należy, że inwestycja na działce skarżącego została przesądzona w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia "[..]". Wydanie zaś pozwolenia na budowę uwarunkowane jest spełnieniem przesłanek, określonych w art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202). Wojewoda stwierdził w decyzji z dnia "[...]", że decyzja organu pierwszej instancji nie może się ostać w całości, ze względu na treść rozstrzygnięcia. Konieczność częściowej zmiany decyzji nie pozostaje jednak w związku z zarzutami odwołania, a przyczyną uchylenia jest fakt, że organ pierwszej instancji zupełnie pominął w orzeczeniu środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowej budowy, ustalone przez Burmistrza "[...]" decyzją z dnia "[...]". Decyzja ta wiąże organ wydający pozwolenie na budowę zamierzenia budowlanego, zaliczającego się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (a do takich należy przedmiotowe przedsięwzięcie). Z tej przyczyny Wojewoda zmienił m.in. treść punktu 1) sentencji decyzji organu pierwszej instancji, poprzez odwołanie się do decyzji Burmistrza z dnia "[...]" i art. 86 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018 r., poz. 2081). Ponadto, Wojewoda prawidłowo uznał, że nie ma prawnych przeszkód, by nie udzielić inwestorowi pozwolenia na przedmiotową budowę. Na podstawie zgromadzonych w aktach dokumentów ustalono, że inwestor uzyskał wymagane przepisami szczególnymi zezwolenia, a projekt budowlany posiada wymagane przepisami prawa uzgodnienia, opinie, decyzje. Wniosek spełnia też warunki, określone w art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego. Wojewoda dokonał sprawdzeń, o których mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i stwierdził, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia warunek zgodności z ustaleniami ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego oraz warunek zgodności z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określony w decyzji Burmistrza z dnia "[...]" o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektroenergetycznej linii napowietrznej110kV. Wojewoda stwierdził również zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, jak też jego kompletność. Wojewoda stwierdził, że wszystkie sprawdzenia, o których mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego dają wynik pozytywny, wobec czego należało udzielić pozwolenia na wnioskowane zamierzenie budowlane. Sąd nie znajduje podstaw, aby zakwestionować ustalenia Wojewody w wyżej wymienionym zakresie. W związku z powyższym, zgodnie z postanowieniami art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego - organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutów skarżącego o naruszeniu prawa do równej ochrony własności przez uniemożliwienie skarżącemu zrealizowania wcześniej planowanej inwestycji na działce nr "[..]", należy zauważyć, że Starosta "[...]", w odrębnym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym z udziałem skarżącego, decyzją z dnia "[...]’, orzekł o ograniczeniu korzystania przez skarżącego z nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr "[...]" w obrębie "[..]" w taki sposób, że udzielił spółce zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na ww. nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej a także innych nadziemnych i podziemnych urządzeń, niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń oraz późniejszą ich eksploatację – wchodzących w skład inwestycji celu publicznego "Budowa elektroenergetycznej linii 110kV". Decyzja ta ogranicza na rzecz inwestora, skarżącego - w jego prawach właściciela nieruchomości i upoważnia inwestora zarówno do zlokalizowania na nieruchomości właściciela słupa, jak i linii, zgodnie z decyzją lokalizacyjną Burmistrza z dnia "[...]". W decyzji tej inwestor został też zobowiązany do przywrócenia po wykonaniu robót budowlanych stanu poprzedniego nieruchomości, a jeśli nie będzie to możliwe, skarżącemu będzie przysługiwało od inwestora odszkodowanie odpowiadające wartości poniesionych przez skarżącego szkód. O ile więc wartość nieruchomości skarżącego obniży się wskutek działań inwestora, będzie on uprawniony do żądania stosownego odszkodowania w odrębnym postępowaniu. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, że posiada on ostateczne decyzje o pozwoleniu na budowę na przedmiotowej nieruchomości, wskazać należy, że projektowane przez skarżącego obiekty nie kolidują z projektowaną linią 110kV. Wynika to z pisma inwestora z dnia 12 września 2018 r., w którym wskazano też, że w terenie nie powstał żaden obiekt, nie jest także ujawniony żaden ślad rozpoczęcia budowy. Do pisma załączono plan zagospodarowania terenu. Sąd nie podziela także zarzutów skargi dotyczących braku wszechstronnej i wyczerpującej kontroli zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska. W ocenie Sądu, organ dokonał tu prawidłowych i wszechstronnych ustaleń, uzasadniających wydanie zaskarżonej decyzji, której uzasadnienie spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Ustalenia i wnioski zostały przedstawione w uzasadnieniu decyzji. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.