II SA/Ol 23/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2009r. wniosku spółki A z siedzibą o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi WSA/post.1 - sentencja postanowienia Orzeczeniem z dnia "[...]", nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie w sprawie z wniosku spółki A o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu położonego w "[...]", przy ul. A – działka nr "[...]" o pow. "[...]" jest nieuzasadniona. W dniu "[...]" spółka A złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na to orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu strona skarżąca podała, że zaskarżone orzeczenie organu zostało jej doręczone w dniu 19 września 2008r., a w dniu 3 października 2008r.– stosownie do pouczenia zawartego w tym orzeczeniu - strona skarżąca wniosła od niego sprzeciw do sądu powszechnego (Sądu Okręgowego) za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wskazano przy tym, że w innej sprawie - postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008r., sygn. akt I C 924/08, Sąd Rejonowy w Olsztynie (po przekazaniu sprawy przez Sąd Okręgowy w Olsztynie) odrzucił pozew wniesiony przez spółkę A. z siedzibą w "[...]", dotyczący ustalenia wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego innej nieruchomości gruntowej, położonej w "[...]", uznając, że w sprawie kontroli orzeczenia organu, w związku z wydaniem którego doszło do złożenia sprzeciwu, właściwy jest sąd administracyjny. W ocenie strony skarżącej, w dniu doręczenia wskazanego postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie (to jest 9 grudnia 2008r.), mimo że dotyczyło ono innej sprawy, ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Natomiast w przedmiotowej sprawie, z uzupełnionych akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt I C 504/08, sąd powszechny odrzucił pozew spółki A z siedzibą przeciwko Miastu, uznając, że wydane w tej sprawie orzeczenie organu odwoławczego – stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - podlega kontroli sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Stosownie do art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu braku właściwości sądu w sprawie, jeżeli sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Zatem, w niniejszej sprawie - w związku z odrzuceniem pozwu przez sąd powszechny (postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt I C 504/08) - właściwym do rozpoznania skargi byłby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, jednak merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi musi być poprzedzone w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie, w związku z uchybieniem terminu do wniesienia skargi, konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniosku strony skarżącej o przywrócenie tego terminu. Zgodnie natomiast z art. 86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek może postanowić o przywróceniu terminu. Rozważając zaś kwestię przywrócenie terminu, stosownie do art. 87 powołanej ustawy, Sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy wnioskodawcy, a ponadto, czy zachowane zostały inne warunki formalne wniesienia przedmiotowego wniosku, w tym przede wszystkim, czy wniosek został złożony w terminie 7-dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Wskazane powyżej przesłanki skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że nawet w przypadku ewentualnego braku winy w uchybieniu terminu, jego przywrócenie będzie niedopuszczalne w przypadku uchybienia 7-dniowego terminu do jego wniesienia. W ocenie Sądu, strona skarżąca wniosła przedmiotowy wniosek przedwcześnie, a zatem z uchybieniem wskazanego terminu. Biorąc bowiem pod uwagę fakt, iż dopiero w dniu 14 stycznia 2009r. sąd powszechny odrzucił pozew w tej sprawie, złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu 16 grudnia 2008r., dokonane zostało przed zaistnieniem zdarzenia, od którego należy liczyć termin do złożenia tego wniosku w niniejszej sprawie. Skoro w dniu wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu nie była znana treść orzeczenia sądu powszechnego w sprawie o sygn. akt I C 504/08, nie można przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie ustała w dniu doręczenia orzeczenia sądu powszechnego w innej sprawie (o sygn. akt I C 924/08). Okoliczności tej nie zmienia także fakt, że tamta sprawa dotyczyła również orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu jest nieuzasadniona. Orzeczenia Sądu wiążą bowiem w konkretnej sprawie, co oznacza, że ich skutki nie mogą być rozciągane na inne postępowania, bądź też bezpośrednio oddziaływać na treść orzeczeń wydanych w przyszłości. Mając powyższe na uwadze, złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" - przed wydaniem przez sąd powszechny postanowienia o odrzuceniu pozwu w sprawie ustalenia aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu położonego w "[...]" (działka nr "[...]" przy ul. A) uznać należy za niedopuszczalne, co w świetle art. 88 powołanej ustawy, skutkuje odrzuceniem wniosku.