II SA/Ol 230/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2008r. wniosku K. R. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 czerwca 2008r. w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odroczenia rozbiórki budynku postanawia odmówić pełnomocnikowi skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 3 czerwca 2008r., oddalił skargę J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odroczenia rozbiórki budynku. Pismem z dnia 23 lipca 2008r. pełnomocnik skarżącej – K. R. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Jednocześnie zwróciła się o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia przedmiotowego wyroku. W powyższym wniosku pełnomocnik skarżącej podniosła, że nie była w stanie złożyć wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z powodu choroby, stwierdzając jednocześnie, że wspomniana przyczyna uchybienia terminu ustała 22 lipca 2008r., kiedy to stan zdrowia K. R. poprawił się na tyle, że była w stanie powziąć wiadomość o wyroku wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik skarżącej załączyła do wniosku kartę leczenia szpitalnego, która potwierdza hospitalizację w Szpitalu w Warszawie w dniach 15.05.2008r.-05.06.2008r. z powodu obustronnego zapalenia płuc z zatorem tętnicy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, ppsa) w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Natomiast zgodnie z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (na mocy art. 87 § 1 i § 2 ustawy ppsa). Równocześnie ze złożeniem wniosku strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ppsa ). Z pisma K. R. z dnia 23 lipca 2008r. wynika, że przyczyna uchybienia terminu w przedmiotowej sprawie ustała w dniu 22 lipca 2008r., kiedy to odczuła ona poprawę zdrowia pozwalającą na powzięcie wiadomości o interesującym ją wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ( wyrok z dnia 3 czerwca 2008r. w przedmiocie odroczenia rozbiórki budynku). W tym dniu też dowiedziała się o wyniku tej sprawy, w której była pełnomocnikiem strony oraz o konieczności złożenia stosownego wniosku w przypadku chęci uzyskania uzasadnienia ww. wyroku. K. R. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do właściwego sądu 23 lipca 2008r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), a więc w terminie 7 dni od czasu ustania wskazanej przez nią przyczyny uchybienia terminu (stosownie do art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jednocześnie (zgodnie z dyspozycją § 4 art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w tym samym dniu złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 czerwca 2008r. w sprawie ze skargi J. S.. Natomiast odnosząc się do kwestii uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy wskazać, że zgodnie z poglądami wyrażonymi w orzecznictwie, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można się domagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast przywrócenie może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 20 maja 1998r., I S.A./Ka 1718/96, niepubl.). W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie ( wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002r., IISA/Ka 1977/00, niepubl.) Tak więc osoba zainteresowana przywróceniem terminu ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić odpowiednią argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni w piśmie z dnia 23 lipca 2007r., nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie, w której była pełnomocnikiem strony. Przede wszystkim z przedstawionych dokumentów wynika, że K. R. zmagała się z problemami zdrowotnymi. Przedłożone przez nią zaświadczenie wskazuje, że w dniach 15.05.2008r.-05.06.2008r. przebywała w szpitalu. Tymczasem wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w interesującej ją sprawie zapadł w dniu 3 czerwca 2008r. a termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia upłynął w dniu 10 czerwca 2008r. K. R. w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że stan jej zdrowia po wyjściu ze szpitala uniemożliwił jej dokonanie tak nieskomplikowanej przecież czynności jak przedłożenie stosownego wniosku. Nie wykazała również, że po przebytej chorobie nie była w stanie wykonywać podstawowych czynności życiowych, takich jak na przykład robienie zakupów czy też nadawanie korespondencji na poczcie. Pełnomocnik skarżącej nie wskazała, że sprawowano nad nią opiekę po dniu 5 czerwca br., a to z kolei sugeruje, że stan jej zdrowia był na tyle zadowalający, że była w stanie samodzielnie funkcjonować, a tym samym mogła, choćby telefonicznie, zapoznać się z wyrokiem Sądu i ewentualnie przedłożyć pismo z wnioskiem o doręczenie uzasadnienia interesującego ją wyroku. Ponadto nawet jeśliby przyjąć, że po wyjściu ze szpitala K. R. znajdowała się pod opiekę innych osób, to mogła przy ich pomocy dokonać czynności leżącej w jej interesie. Trzeba zwrócić również uwagę, że z karty leczenia szpitalnego wynika, iż wnioskodawczyni została wypisana do domu w stanie ogólnym dobrym, a skierowane do niej zalecenia odnośnie dalszego leczenia polegają na przyjmowaniu środków farmakologicznych, oszczędzającym trybie życia oraz diecie lekkostrawnej, a także wykonywaniu badań kontrolnych. Na jedno z tych badań pacjentka miała się zgłosić 9 czerwca 2008r. Z powyższego wynika, że stan K. R. był na tyle zadowalający, że uznano, iż we własnym zakresie będzie w stanie pojawić się w dniu 9 czerwca br. w pracowni USG celu wykonania zaleconego badania. Należy przypomnieć tu, że termin do sporządzenia i doręczenia wniosku o uzasadnienie wskazanego w przedmiotowej sprawie wyroku minął w dniu 10 czerwca 2008r. Tak więc jeśli stan zdrowia pełnomocnika skarżącej pozwolił jej zgłosić się do wykonania wskazanego badania to tym bardziej mogła ona dokonać, sama bądź przy pomocy innych osób, nieskomplikowanej czynności jaką jest przedłożenie wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku. Poza tym w ocenie Sądu poważne wątpliwości budzi fakt wskazania przez pełnomocnika skarżącej, że przyczyna uchybienia przez nią terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 22 lipca 2008r., kiedy to według K. R. odczuła ona poprawę zdrowia pozwalającą na powzięcie wiadomości o interesującym ją wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Biorąc pod uwagę fakt, że wnioskodawczyni wyszła ze szpitala w dniu 5 czerwca br. w stanie ogólnym dobrym, to w ocenie Sądu mało wiarygodnym jest, że dopiero w dniu 22 lipca br., a więc po 48 dniach poczuła się ona na tyle dobrze, że była w stanie podjąć stosowne kroki odnośnie interesującej ją czynności. Tym bardziej, że jak wspomniano wcześniej, już 9 czerwca miała stawić się w pracowni USG celem wykonania badania. Pełnomocnik skarżącej w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że w okresie po wyjściu ze szpitala (5 czerwca 2008r.) do 22 lipca 2008r. jej stan zdrowia był tak zły, że nie pozwolił jej wykonać wspomnianych już czynności. K. R. nie uwiarygodniła również ani nie wskazała z czym wiązała się nagła znaczna poprawa zdrowia, która miała nastąpić 22 lipca 2008r. Według Sądu zatem przedstawione przez K. R. okoliczności w niewystarczającym stopniu uprawdopodabniają brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku, a przedstawione przez nią argumenty nie wskazują, że przeszkoda w dokonaniu stosownej czynności - przy dochowaniu należytej staranności - była od niej niezależna W tym stanie sprawy, na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.