II SA/Ol 232/14

Dnia 3 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody Warmińsko-Mazurskiego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Pasłęku z dnia 25 października 2013 r. nr IX/84/2013 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewoda Warmińsko-Mazurski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Rady Miejskiej w Pasłęku z dnia 25 października 2013 r., nr IX/84/2013 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru farmy elektrowni wiatrowych "Stegny". W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, jednakże wniosek ten nie został przez organ uzasadniony. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Pasłęku podniosła, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie został przez stronę skarżącą uzasadniony i w związku z tym należy go uznać za bezzasadny. Nadto wyjaśniono, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednoznacznie stwierdzono, iż wnioskodawca składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zobowiązany do rzeczowego uzasadnienia swojego wniosku celem udzielenia mu przez Sąd ochrony tymczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: ustawa ppsa., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ustawy ppsa.). Zatem przedmiotem wstrzymania nie mogą być przepisy aktu prawa miejscowego, jeżeli weszły w życie. W uchwale z dnia 15 maja 2000 r., sygn. OPS 1/00 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że nie jest dopuszczalne wstrzymanie przez sąd wykonania aktów organów jednostek samorządu terytorialnego stanowiących przepisy powszechnie obowiązujące, ponieważ wykonanie aktu normatywnego polega w istocie na wprowadzeniu tego aktu w życie. Jeżeli więc akt zawierający przepisy prawa miejscowego wszedł w życie, to stał się obowiązującym prawem i nie może być mowy o wstrzymaniu jego wykonania (uchwała opublikowana w ONSA 2000, nr 4, poz. 134). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca domaga się wstrzymania wykonania uchwały Rady Miejskiej w Pasłęku z dnia 25 października 2013 r., nr IX/84/2013 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru farmy elektrowni wiatrowych "Stegny". Uchwała ta stanowi akt prawa miejscowego, co wynika z art. 14 ust. 8 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.). W dniu 11 lutego 2014 r. została ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego z 2014 r., poz. 577. Zgodnie natomiast z zapisem § 19 ust. 1 zaskarżonej uchwały, akt ten wszedł w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. 26 lutego 2014 r. W tej sytuacji, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy ppsa., wyłączona jest możliwość wstrzymania przez Sąd wykonania zaskarżonej uchwały, bowiem wprawdzie skarga, jak wynika z adnotacji uczynionej przez organ wpłynęła do Urzędu Miejskiego w Pasłęku w dniu 3 lutego 2014 r., to do Sądu została przekazana w dniu 5 marca 2014r. (data nadania przesyłki pocztowej, karta 20 akt). Zatem w dacie orzekania przez Sąd uchwała ta weszła już w życie. Należy również wskazać, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności wnioskodawca ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Złożony wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony, nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu czy samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Ocena, czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy ppsa. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W rzeczonej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały. Nie wykazała w czym przejawia się ewentualne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku jej wykonania. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy ppsa., orzekł jak w sentencji.