II SA/Ol 245/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Elbląg na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z 16 lutego 2024 r., nr WIN-II.7840.4.11.2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i zezwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Prezydent Miasta Elbląg wniósł skargę na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z 16 lutego 2024 r., którą to Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania [...] sp.k., od decyzji Prezydenta Miasta Elbląg z 22 grudnia 2023 r., odmawiającej zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, obejmującego budowę pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej [...], uchylił ww. decyzję w całości i zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno- budowlany i zezwolił na budowę pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej wraz z infrastrukturą zewnętrzną, na ww. działce. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Skargę może wnieść wyłącznie podmiot, który dysponuje legitymacją skargową, czyli uprawnieniem do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na mocy § 2 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak wynika z treści ww. przepisu, legitymacja do złożenia skargi jest oparta na kryterium interesu prawnego. Oznacza to, że skargę wnieść może co do zasady podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W orzecznictwie i w doktrynie ugruntowane jest stanowisko, że obowiązku wykonywania przez organ samorządu terytorialnego ustawowych czy powierzonych mu zadań z zakresu administracji publicznej nie można utożsamiać z posiadaniem interesu prawego, zaś uprawnienie do rozstrzygania indywidualnych spraw w formie decyzji administracyjnej przez organ, wyklucza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę (organ) jej interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym lub na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. To ostatnie postępowanie nie może być bowiem wykorzystane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli instancyjnych, a zatem może być uruchamiane tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. uchwały NSA z 19 maja 2003 r. OPS 1/03 oraz z 7 grudnia 2005 r. I OPS 2/15, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego Prezydent Miasta Elbląg, który jako organ pierwszej instancji wydał decyzję, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do Sądu na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z 16 lutego 2024 r., którą Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji Prezydenta Miasta Elbląg z 22 grudnia 2023 r., uchylił decyzję tego organu administracji w całości i orzekł merytorycznie w sprawie. Nie jest bowiem dopuszczalna sytuacja, aby Prezydent w tej samej sprawie występował jednocześnie jako organ wydający orzeczenie merytoryczne oraz jako podmiot kwestionujący rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Wobec powyższego, wniesiona w niniejszej sprawie skarga organu pierwszej instancji na decyzję organu odwoławczego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.