II SA/Ol 251/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Asesor WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu l instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. Skarżąca J. P., zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. o statusie bezrobotnego bez prawa do zasiłku, złożyła w dniu 23 stycznia 2002 r. wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego jako były pracownik państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej. Starosta M. decyzją z dnia "[...]" znak: "[...]" odmówił skarżącej prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu organ I instancji powołał się na treść art. 37 k. ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r, Nr 6 póz. 65 ze zm.), zgodnie z którym były pracownik państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej jest uprawniony do świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 7 listopada 2001 r. posiadał status bezrobotnego. Mimo iż, skarżąca spełniała wszystkie inne warunki dla uzyskania świadczenia, tj. osiągnęła wiek 55 lat, posiadała okres co najmniej 25 lat uprawniający do emerytury, była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przez okres co najmniej 10 lat, a także zamieszkuje w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, organ odmówił przyznania świadczenia ze względu na okoliczność, iż w wymaganym dniu skarżąca nie posiadała statusu bezrobotnego. We wniesionym do Wojewody odwołaniu J. P. wniosła o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Podała, iż w dniu 7 listopada 2001 r. pracodawca rozwiązał z nią stosunek pracy, a następnego dnia zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. Pozostałe warunki do przyznania świadczenia miała spełnione. Nadmieniła, iż gmina w której zamieszkuje dotknięta jest wysokim bezrobociem i znalezienie jakiejkolwiek pracy przez osobę w jej wieku jest niemożliwe. Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]", wydaną na skutek odwołania skarżącej, Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty M. uznając, iż w świetle jednoznacznego brzmienia przepisu art. 37 k. ust. 9 wspomnianej ustawy, brak jest podstaw prawnych do jej uchylenia. Na powyższą decyzję J. P. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnosząc, iż jej zdaniem zaskarżona decyzja nie jest słuszna i narusza zasady współżycia społecznego. Wskazała, iż nie ponosi żadnej winy za to, iż zarejestrowała się w urzędzie pracy o jeden dzień za późno, a w między czasie zmieniła się ustawa regulująca tryb przyznawania świadczeń przedemerytalnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało zawieszone z uwagi na wystąpienie Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją przepisu art. 37 k. ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w zakresie, w jakim przepis ten uzależnia prawo do świadczenia przedemerytalnego pracowników byłych państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej od posiadania w dniu 7 listopada 2001 r. statusu bezrobotnego. W związku z reformą sądownictwa administracyjnego sprawa ta została przekazana do merytorycznego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie, który to sąd w dniu 18 kwietnia 2005 roku podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, ogłoszonym w Dzienniku Ustaw z dnia 12 kwietnia 2005 r. (Dz. U. Nr 59, poz. 517), treść przepisu art. 37k ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w części w jakiej zawiera zwrot "w dniu 7 listopada 2001 r." jest niezgodna z art. 2 Konstytucji. Tym samym sprzeczne z Konstytucją jest uzależnianie prawa do świadczenia przedemerytalnego dla byłych pracowników państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej od tego czy w dniu 7 listopada 2001 roku byli oni osobami bezrobotnymi. W świetle przytoczonych okoliczności, w przedmiotowej sprawie decyzje organów administracji publicznej, zarówno Starosty M. jako organu I instancji, jak i Wojewody jako organu odwoławczego, wydane zostały na podstawie aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucją, gdyż w obu tych przypadkach podstawą do odmowy przyznania J. P. zasiłku przedemerytalnego był fakt, iż w dniu 7 listopada 200Ir. roku nie posiadała ona statusu osoby bezrobotnej. Nie jest winą organów administracyjnych, że zobowiązane są one stosować przepisy prawa, które następnie zostają uznane za sprzeczne z Konstytucją jednak obecnie organy te rozpoznające ponownie niniejszą sprawę zobowiązane są do respektowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego zapadłego w dniu 30 marca 2005 roku w sprawie K 19/02. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należało, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego z mocy art. 145a § l k.p.a., dlatego też na podstawie art. 145 § l pkt l lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało ją uchylić podobnie jak i decyzję organu I instancji. W punkcie II wyroku na zasadzie art. 152 tejże ustawy orzeczono, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.