II SA/Ol 254/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu M. D. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 24 lutego 2025 r., nr SKO.73.555.2024 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić sprzeciw, 2. zwrócić skarżącej wpis sądowy od sprzeciwu w wysokości 100 (słownie: sto) złotych. . Decyzją z dnia 24 lutego 2025 r., nr SKO.73.555.2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej jako: "Kolegium"), działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej: "k.p.a.", uchyliło w całości decyzję Burmistrza P. w przedmiocie ustalenia na wniosek M. D. warunków zabudowy i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Przesyłka pocztowa zawierająca decyzję została doręczona M. D.(dorosłemu domownikowi) w dniu 18 marca 2025 r. W dniu 4 kwietnia 2025 r. M. D. (dalej jako: "strona", "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismo zatytułowane "Skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 24 lutego 2025 r., nr SKO.73.555.2024". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej jako: "k.p.a."). Mocą tego aktu prawnego znowelizowano przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). W dziale III p.p.s.a., po rozdziale 3, dodano rozdział 3a "Sprzeciw od decyzji". Zgodnie z dodanym art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Podstawę prawną zaskarżonej decyzji Kolegium stanowi art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Przedmiot rozstrzygnięcia organu administracji publicznej kwalifikuje zatem wniesiony środek prawny jako sprzeciw od decyzji administracyjnej, a nie skargę do sądu administracyjnego. W pouczeniu zawartym w zaskarżonej decyzji Kolegium podało, że "Decyzja jest ostateczna. Od decyzji skarga nie przysługuje. Jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (...). Sprzeciw wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji." (str. 107 v. akt administracyjnych). W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono dorosłemu domownikowi skarżącej w dniu 18 marca 2025 r. (k. 121 akt administracyjnych). Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że Sąd zakwalifikował wniesione przez skarżącą pismo jako sprzeciw, a nie skargę, od decyzji Kolegium. Przechodząc do oceny wniesionego przez skarżącą sprzeciwu, w ocenie Sądu, podlega on odrzuceniu, z uwagi na wniesienie go po terminie. Stosownie do treści art. 64c § 1 i § 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Stosownie zaś do art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu do tutejszego Sądu i została skutecznie doręczona skarżącej 18 marca 2025 r. Tym samym w niniejszym przypadku termin do wniesienia sprzeciwu dla skarżącej upływał 1 kwietnia 2025 r. Sprzeciw, co bezspornie wnika ze stempla pocztowego na kopercie zawierającej sprzeciw, został zaś nadany dopiero 4 kwietnia 2025 r. (k. 21 akt sąd.), a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Skoro sprzeciw wniesiony został z uchybieniem terminu, to podlegał odrzuceniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Wobec powyższego w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 2. sentencji postanowienia.