II SA/Ol 257/12

Dnia 29 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak- Sikora Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Hanna Raszkowska Protokolant Referent-stażysta Anna Zofia Głażewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 roku sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zarejestrowania pojazdu postanawia przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]" nr "[...]" o zarejestrowaniu pojazdu marki: "[...]" oraz wydaniu p. K.M. dowodu rejestracyjnego nr: "[...]", tablic rejestracyjnych o nr: "[...]" i znaku legalizacyjnego nr: "[...]". Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji wynika, iż została ona doręczona stronie w dniu 4 listopada 2011 r. Na tę decyzję K.M. w dniu 28 lutego 2012 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia w uwagi na bardzo trudną sytuację zdrowotną. Wyjaśnił, iż cierpli na liczne schorzenia uniemożliwiające mu funkcjonowanie, w tym wskazał na schorzenie schizofrenii, które w okresie uprawniającym do złożenia skargi uległo zaostrzeniu, co uniemożliwiło mu podjęcie jakichkolwiek skutecznych działań. Do skargi załączył kserokopie: decyzji ZUS o przyznaniu świadczenia rentowego, orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, karty informacyjne leczenia szpitalnego, skierowania do szpitala psychiatrycznego, zaświadczenie lekarskie oraz opinię sądowo - psychiatryczną. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, bądź też jej oddalenie z uwagi na wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r. (sygn. akt II SA/Ol 257/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu podtrzymała wniosek skarżącego w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi podnosząc, iż wobec bardzo złego stanu zdrowia skarżący nie miał możliwości wniesienia skargi w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Przepis art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej: ustawą ppsa. przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu, jednakże przy zachowaniu określonych warunków wynikających z art. 87. Zgodnie z art. 87 § 1 tej ustawy wniosek o przywrócenie terminu musi być skierowany do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w wypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pismo wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona musi dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Natomiast po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5). Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli uprawdopodobniono w piśmie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu skarżący zachował warunki formalne do rozpatrzenia wniosku o przywrócenia terminu do złożenia skargi, złożył bowiem skargę zawierającą taki wniosek za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi wraz z dokonaniem czynności, której strona uchybiła, jak również uprawdopodobnił okoliczności świadczące o braku jego winy w uchybieniu terminu. Sąd uwzględniając okoliczności tej sprawy dał wiarę wyjaśnieniom skarżącego popartymi załączoną do sprawy dokumentacją lekarską, iż bez własnej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi. Z przedłożonej dokumentacji wynika, iż p. K.M. jest osobą całkowicie niezdolną do pracy i niezdolną do samodzielnej egzystencji - orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia "[...]" (karta 5 akt) oraz orzeczenie z dnia "[...]" Powiatowego Zespołu Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w E., w którym zaliczono skarżącego do znacznego stopnia niepełnosprawności na okres do dnia "[...]" (karta 4), ze wskazaniem konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika, iż z uwagi na schorzenie schizofrenii paranoidalnej od "[...]" 2011 r. kilkakrotnie był konsultowany w Poradni Zdrowia Psychicznego z uwagi na zaostrzenie objawów choroby. Z przedłożonego skierowania do szpitala psychiatrycznego (karta 9) wynika, iż już w dniu "[...]" skarżący był kierowany do leczenia szpitalnego, zaś z przedłożonej karty informacyjnej leczenia szpitalnego (karta 10) wynika, iż w okresie przed złożeniem skargi przebywał od dnia "[...]" do "[...]" na leczeniu szpitalnym ze wskazaniem dalszego leczenia farmakologicznego w przychodni. Reasumując z uwagi na stan zdrowia skarżący uprawdopodobnił zatem, że uchybienie terminu do złożenia skargi było niezawinione. Jest to okoliczność wyczerpująca przypadek wskazujący na brak winy w rozumieniu art. 87 § 2 ustawy ppsa w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.