II SA/Ol 26/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.P. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S.P. na postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego. S.P. (zwolniony od kosztów sądowych w niniejszej sprawie postanowieniem z 13 marca 2014 r.) zwrócił się po oddaleniu jego skargi o ustanowienie radcy prawnego. Według oświadczenia zawartego we wniosku i wcześniej przedstawionych dokumentów źródłowych (k. 15 akt), suma dochodów miesięcznych netto 9-osobowej rodziny - z tytułu renty skarżącego, wynagrodzenia żony za umowę zlecenie, zasiłków rodzinnych pobieranych przez żonę i dwie córki oraz alimentów otrzymywanych przez jedną z nich - wynosi 2366,67 zł. Majątek rodziny to dom o pow. 85 m2, nieruchomość rolna o pow. 1500 m2, inna, nieokreślona nieruchomość o pow. 74 m2 oraz zasoby pieniężne w kwocie 718,30 zł. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami), ustanowienie na rzecz osoby fizycznej radcy prawnego, stanowiąc przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Brak zmiany okoliczności faktycznych przyjętych za podstawę stwierdzenia we wskazanym na wstępie postanowieniu Sądu, iż "skarżący udowodnił, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania" uzasadnia na obecnym etapie postępowania, w którym wymagany będzie udział profesjonalnego pełnomocnika, uwzględnienie wniosku o jego ustanowienie. Środków na poniesienie kosztu usługi w tym zakresie skarżący nie byłby w stanie wygospodarować bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.