II SA/Ol 268/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. L. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy (sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) wobec skarżącej – B. K. oraz wobec skarżącego – M. K. w sprawie ze skargi B. K. i M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przedłożenia orzeczenia technicznego dotyczącego wykonanej instalacji postanawia przyznać adwokatowi M. L. wynagrodzenie w kwocie 180 zł netto powiększonej o należny podatek VAT za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy wobec skarżącej – B. K. oraz odmówić uwzględnienia wniosku w pozostałym zakresie. Postanowieniami z dnia 5 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 268/11, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał B. K. i M. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]". Na podstawie tych postanowień, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżących jako pełnomocnika z urzędu – adwokata A. G. Wyrokiem z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 268/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę B. K. i M. K. oraz przyznał wskazanemu wyżej adwokatowi od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 480 zł netto powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu. Następnie, Okręgowa Rada Adwokacka zwolniła adwokata A. G. od prowadzenia niniejszej sprawy i jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła dla skarżących – adwokata M. L. W dniu 1 września 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła opinia nowo wyznaczonego adwokata skarżących o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku, w której zawarł on wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż opłata z tego tytułu nie została uiszczona w całości ani w części przez skarżącą. Do przedmiotowej opinii, adwokat załączył dowód jej przesłania skarżącym. Zauważyć należy, iż w świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia). Dodatkowo zauważyć należy, iż stosownie do § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem tego wniosku. Stanowi ono podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części i pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Brak przedmiotowego oświadczenia nie stanowi jednocześnie braku formalnego wniosku, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, dlatego też nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 ustawy, a wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie przez adwokata prawa do wynagrodzenia (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08 i z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W warunkach niniejszej sprawy, adwokat wyznaczony jako pełnomocnik z urzędu dla skarżących – B. K. i M. K. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wraz z tym żądaniem nie złożył jednak, wymaganego przez § 20 rozporządzenia, oświadczenia, zgodnie z którym opłaty z tego tytułu nie zostały zapłacone w całości lub w części przez skarżącego. W przedmiotowym wniosku zawarł jedynie oświadczenie, zgodnie z którym opłaty z tego tytułu nie zostały uiszczone w całości ani w części przez skarżącą. W konsekwencji, wobec braku, wymaganego przez § 20 rozporządzenia, oświadczenia w zakresie odnoszącym się do skarżącego – M. K., z przyczyn podanych wyżej należy odmówić przyznania wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy wobec skarżącego. W odniesieniu zaś do zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy wobec skarżącej – B. K., wskazać należy, iż w świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł. Mając zatem na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w tym zakresie zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł netto (240 zł x 75%), powiększonej o należny podatek VAT. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.