II SA/Ol 268/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W K na decyzję Starosty B z dnia "[...]"r. nr "[...]" w przedmiocie doprowadzenia do zgodności powierzchni działek do stanu sprzed odnowienia ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia 1. Decyzją z dnia "[...]"r. nr "[...]", działający z upoważnienia Starosty B Naczelnik Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Geodeta Powiatowy, na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013r. poz. 267, z późn.zm ), art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 1, art. 24a w zw. z art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 7d pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, po rozpatrzeniu wniosku W K o doprowadzenie do zgodności powierzchni działek o nr ewid.: "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" i "[...]" do stanu sprzed odnowienia ewidencji gruntów i budynków w obrębie "[...]" G gm. B, orzekł o odrzuceniu wniosku. W decyzji tej pouczono stronę o trybie i terminie wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O. 2. Strona skorzystała z przysługującego jej uprawnienia poprzez złożenie w terminie odwołania, w wyniku rozpatrzenia którego decyzją z dnia "[...]"r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi i instancji. 3. W dniu "[...]"r., za pośrednictwem operatora pocztowego, W K złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę między innymi na decyzję organu I instancji z dnia "[...]"r. zarzucając jej naruszenie mogące mieć wpływ na wynik sprawy tj. art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. polegające na nieprzedstawieniu pełnej analizy dokumentów, art. 35 k.p.a. polegające na przewlekłym prowadzeniu sprawy oraz § 37, § 38 i § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001r. Wniosła o zwrot ziemi którą utraciła (0,56 ha) wskutek modernizacji ewidencji gruntów poprzez doprowadzenie do zgodności powierzchni jej działek do stanu sprzed odnowienia ewidencji gruntów i budynków w obrębie G, zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania oraz kwoty "[...]" zł. Wskazała, że na skutek modernizacji istniejącej ewidencji gruntów i budynków doszło do uszczuplenia jej własności poprzez zmniejszenie powierzchni posiadanych działek o 0,56 ha. 4. Skarga powyższa została przekazana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O, który poinformował, że prowadził postępowania odwoławcze od decyzji Starosty B z dnia "[...]"r. oraz z dnia "[...]"r. i decyzjami z dnia "[...]"r. oraz "[...]"r. uchylał zaskarżone decyzje Starosty i przekazywał sprawę do ponownego rozpoznania. 5. W odpowiedzi na skargę Starosta B wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie organ dwukrotnie wydawał decyzje administracyjne - w dniu "[...]"r. oraz w dniu "[...]"r., które były następnie uchylane przez organ odwoławczy kolejnymi decyzjami z dnia "[...]"r. oraz z dnia "[...]"r. Poinformował, że na dzień złożenia skargi organ I instancji nie wydał jeszcze decyzji administracyjnej bowiem w celu ponownego rozpoznania sprawy dokonano ponownego pomiaru punktów granicznych i na tej podstawie zostanie sporządzony ponownie operat techniczny i wydana decyzja. Wskazano, że skarga jest niezasadna, gdyż odwołanie do sądu przysługuje od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O, a w tej sprawie taka decyzja nie istnieje, gdyż nie zostało zakończone postępowanie przed organem I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. Nr 2188, z późn.zm) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, to znaczy takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku decyzji wydawanych na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja wydana przez organ II instancji, która ostatecznie rozstrzyga sprawę. Strona musi bowiem wyczerpać przed wniesieniem skargi środki zaskarżenia przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym - art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 z poźn.zm) zwanej dalej: p.p.s.a. Przepisy te uwzględniają obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności postępowania - art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 1257) zwanej dalej: k.p.a., zgodnie z którą organ II instancji rozstrzyga sprawę załatwioną przez organ I instancji na nowo w jej całokształcie. W związku z tym skarga pośrednio dotyczy też decyzji wydanej w I instancji, ale przedmiotem zaskarżenia może być tylko działanie organu II instancji. W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż jej przedmiotem strona uczyniła decyzję organu I instancji. Przedmiotem skargi jest decyzja Starosty B z dnia "[...]"r. nr "[...]", którą orzeczono o odrzuceniu wniosku w sprawie doprowadzenia do zgodności powierzchni działek o nr ewid.: "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" i "[...]" do stanu sprzed odnowienia ewidencji gruntów i budynków w obrębie "[...]" G gm. B. Decyzja ta została wydana przez organ pierwszoinstancyjny i wobec tego decyzja ta nie posiada przymiotu decyzji ostatecznej, na którą służy skarga do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwym organem do rozpatrzenia odwołania od takiej decyzji jest stosownie do art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 2101, z późn.zm) wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O. Dopiero od decyzji wydanej przez ten organ służy skarga do sądu administracyjnego. Pouczenie o możliwości wniesienia odwołania zostało zawarte w skarżonej decyzji i W K, jak wynika z odpowiedzi na skargę, wniosła takie odwołanie. Pomimo uwzględnienia jej odwołania przez organ nadzoru geodezyjnego i kartograficznego skarżąca złożyła także skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji. Z zasady określonej w art. 52 § 1 p.p.s.a., jak wskazano wyżej wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 tej ustawy. Wobec powyższego z uwagi na okoliczność, iż niniejsza skarga dotyczy decyzji Geodety Powiatowego wydanej z upoważnienia Starosty B, wydanej jako decyzja pierwszoinstancyjna, od której służyło odwołanie, nie spełnia ona wymogów o których mowa w art. 52 § 1 ustawy ppsa. Skargę można bowiem wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły stronie, zaś w tej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła decyzję organu I instancji zaś stosownie do wyżej przytoczonych przepisów prawa przedmiotem takiej kontroli Sądu może być jedynie decyzja ostateczna, czyli wydana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w O. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. Na marginesie jedynie pozostaje wyjaśnić skarżącej także, iż nawet gdyby było dopuszczalne kwestionowanie w tej sprawie decyzji organu I instancji, a nie jest jak wyżej wskazano, to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Stosownie bowiem do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, co oznacza, że termin ten upłynął przed wniesieniem skargi w dniu "[...]"r.