II SA/Ol 27/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. H. – Zakład Naprawczy Samochodów "[...]" w "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia odrzucić skargę WSA/pos.1- sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]" – SKO "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w całości w mocy decyzję z dnia "[...]", nr "[...]" wydaną upoważnienia Prezydenta Miasta przez Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg, Mostów i Zieleni w sprawie nałożenia na Z. H. kary pieniężnej w kwocie 543,80 zł za zajęcie pasa drogowego ulicy A w "[...]" z przekroczeniem terminu zajęcie określonego w zezwoleniu zarządcy drogi poprzez umieszczenie reklamy o treści "[...]" w okresie od dnia 1 października 2005 r. do dnia 11 października 2005 r. W ocenie organu odwoławczego wysokość orzeczonej kary jest zgodna z zasadami określonym w ustawie o drogach publicznych oraz uchwałą Rady Miasta nr "[...]" w sprawie ustalenia wysokości stawek opłaty za zajęcie 1 m² pasa drogowego na terenie Miasta. Zgodnie z postanowieniami w/w uchwały za umieszczenie reklamy w pasie drogi powiatowej pobiera się opłatę w wysokości 1,20 zł za 1 m² powierzchni reklamy. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż Z. H. od dnia 29 października 2004 r. do dnia 30 września 2005 r. zajmował pas drogowy drogi powiatowej – ulicy A w "[...]" poprzez umieszczenie dwustronnej reklamy o całkowitej powierzchni 4,12 m². Od dnia 1 października 2005 r. Z. H. nie posiadał pozwolenia. W dniu 14 grudnia 2007 r. Z. H. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, żądając jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji. Skarżący zarzucił decyzji błędy rachunkowe przy wyliczeniu kary pieniężnej za przekroczenie terminu zajęcia pasa drogowego. Wskazał, iż powierzchnia całkowita reklamy wynosi 1,349 m², natomiast okres eksploatacji reklamy z przekroczeniem terminu wyniósł 11 dni, a stawka opłaty za 1 m² / dzień wynosi 1,20 zł. Zdaniem skarżącego kara powinna wynosić 178,09 zł. Pismem z dnia 11 stycznia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania ze skargi Z. H., informując, że w dniu 11 stycznia 2008 r. SKO postanowiło na posiedzeniu uwzględnić skargę Z. H. w całości, w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 24 stycznia 2008 r. Z. H. w związku ze zmianą stanowiska przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie decyzji z dnia 15 listopada 2007 r. SKO "[...]" cofnął skargę złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zauważyć należy, iż w myśl zaś art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270 ze zm.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 wskazanej ustawy od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Uwzględniając powyższe regulacje prawne, na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 stycznia 2008 r., w dniu 18 stycznia 2008 r. stronie skarżącej zostało doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, strona nie uiściła wpisu sądowego, co w świetle art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji.