II SA/Ol 27/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na czynność Dyrektora Oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie dofinansowania w ramach programu "Student II kształcenie ustawiczne osób niepełnosprawnych" postanawia 1. uznać się niewłaściwym do rozpoznania niniejszej sprawy, 2. sprawę przekazać do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W dniu 8 stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: PFRON O/O) wpłynęła skarga W.K., w której zarzuciła bezprawne działania tego organu poprzez: 1. niedopełnienie czynności służbowej przez pracowników organu polegające na doręczeniu skarżącej oświadczenia woli Dyrektora PFRON O/O z dnia 7 grudnia 2012 r. z wyznaczonym terminem dokonania czynności - podpisania umowy - w dniu [...] 2013 r., 2. znaczne obniżenie dofinansowania do kosztów studiów z kwoty 7100 zł do 3129 zł bez szczegółowego i koniecznego formalno-prawnego uzasadnienia, 3. przewlekłe rozpoznanie wniosku z dnia 10 października 2012 r. o dofinansowanie ze środków publicznych kosztów studiów, za które winna zapłacić w październiku 2012 r. oraz bezprawne odwlekanie załatwienia sprawy, 4. świadome wprowadzenie jej w błąd, gdyż w sytuacji gdyby dotarła do niej informacja e-mailowa przed dniem 8 stycznia 2013 r., to i tak była ona sprzeczna z wolą Dyrektora PFRON O/O, gdyż ograniczył on termin do dokonania czynności do dnia 31 grudnia 2012 r. oraz w przesłanej wiadomości nie zawarto wskazania, że czynność musi być dokonana w zakreślonym terminie. Wobec podniesionych zarzutów skarżąca wniosła o nadzór Sądu w należnym jej wypłaceniu kwoty 7100 zł tytułem dofinansowania kosztów studiów w terminie o dnia 15 stycznia 2013 r. celem umożliwienia kontynuacji nauki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wniósł o jej odrzucenie jako nie podlegającej rozpoznaniu w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, ewentualnie w przypadku uwzględnienia wniosku o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wyjaśniono, że wniosek o dofinansowanie kosztów nauki w programie Student II skarżąca złożyła w dniu 10 października 2012 r., przy czym wnioskowana kwota 7100 zł przekraczała maksymalną kwotę możliwą do dofinansowania, która w jej sytuacji wynosiła 6930 zł (1386 x 5). Maksymalna kwota dofinansowania została określona w załączniku do uchwały nr 19/2010 z dnia 9 września 2010 r. Rady Nadzorczej PFRON w rozdziale V ust. 7 pkt 2a. Z uwagi na to, że złożony wniosek był niekompletny został zarejestrowany, a następnie uzupełniony w dniu 3 grudnia 2012 r. W dniu 26 listopada 2012 r. Zarząd PFRON ustalił parametry mające wpływ na wysokość dofinansowania i na tej podstawie pełnomocnicy Zarządu PFRON w dniu 6 grudnia 2012 r. przyznali skarżącej dofinansowanie w wysokości 3129 zł - czesne 2100 zł, pozostałe koszty 1029 zł. Podkreślono, że wysokość środków finansowych przeznaczonych na realizacje Programu jest znana i wynika z budżetu, natomiast nie jest znana ilość osób, które spełnią warunki do dofinansowania ani wartość ich potrzeb. Taką wiedzę Fundusz uzyskuje dopiero po terminie składania wniosków z uwzględnieniem czasu na ich weryfikację i uzupełnienie, jest to ok. 40 dni po terminie składania wniosków. Dopiero wówczas możliwe też jest ustalenie współczynników dofinansowania. Wskazano, że w dniu 6 grudnia 2012 r. na adres wskazany do korespondencji zostało wysłane pismo zapraszające skarżącą do podpisania umowy w dniu [...] grudnia 2012 r. Termin ten ustalono z uwagi na konieczność podpisania do końca 2012 r. ok. 600 umów w Oddziale Funduszu. W wyznaczonym terminie skarżąca nie stawiła się, zatem w dniu 19 grudnia 2012 r. został wysłany do niej list elektroniczny, w którym poproszono o pilny kontakt w celu ustalenia nowego terminu podpisania umowy. W złożonym wniosku skarżąca nie wskazała żadnego numery telefonu, zatem nie można było w żaden inny sposób skontaktować się ze skarżącą. Ponieważ do dnia 31 grudnia 2102 r. skarżąca nie skontaktowała się z Funduszem pełnomocnicy Zarządu PFRON O/O uchylili decyzję o dofinansowaniu. Z uwagi na specyfikę działalności Funduszu jako dysponenta środków budżetowych wydatkowanie tych środków musi nastąpić w roku którego wydatek dotyczy, co oznacza że nie mogą być wydatkowane w 2013 r. Skarżąca w swoich pismach z dnia 7 i 8 stycznia 2013 r. nie podaje żadnych zdarzeń, które uprawdopodobniałyby przyczyny uniemożliwiające jej kontakt z Funduszem w celu podpisania umowy w grudniu 2012 r. Dopiero w dniu 4 stycznia br. strona skontaktowała się telefonicznie i z rozmowy tej wynikało, ze znana jej była treść pisma z dnia 6 grudnia 2012 r. Wobec powyższych okoliczności brak jest podstaw do stawiania zarzutu naruszenia prawa, czy przewlekłego załatwiania sprawy. Zarządzeniem Sądu z dnia 31 stycznia 2013 r. skarżąca została wezwana do jednoznacznego określenia przedmiotu jej skargi, przy czym wskazano stronie treść art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 13 lutego 2013 r. skarżąca ponownie wskazała, że jedyną czynnością wykonaną przez PFRON O/O do dnia 8 stycznia 2013 r. było zobowiązanie skarżącej z dnia 29 listopada 2012 r. do przepisania numeru telefonu szkoły z zaświadczenia do druku wniosku. Ponownie zażądała aby z uwagi o powyższe "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie właściwie rozpatrzył sprawę pod obecność skarżącej i wydał wyrok orzekający: bezprawne zachowanie zobowiązanego Wojewódzkiego Oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w O. oraz skuteczne zobowiązanie zaskarżonego organu administracji publicznej do wypłaty na rzecz skarżącej W.K. stosownych środków publicznych, w kwocie 7100 zł". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm) zwana dalej: ustawą ppsa. Właściwość miejscową wojewódzkich sądów administracyjnych regulują przepisy art. 13 § 1 i § 2 ustawy ppsa. W myśl powołanych przepisów wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tj. Dz.U. z 2008r. Nr 14, poz. 92, ze zm.) Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest państwowym funduszem celowym, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, posiadającym osobowość prawną. Fundusz reprezentuje na zewnątrz Prezes Zarządu stosownie do treści art. 53 ust. 1 tej ustawy. Na podstawie § 4 statutu PFRON siedzibą Funduszu jest miasto stołeczne Warszawa, a obszar jego działania obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro w niniejszej sprawie skarżone jest działanie Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, którego siedzibą jest Warszawa, a więc organ mający siedzibę na terenie województwa mazowieckiego, to w myśl § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Okoliczności powyższej nie zmienia fakt, iż zgodnie z § 16 statutu oddziały są terenowymi jednostkami organizacyjnymi Funduszu oraz są tworzone i znoszone przez Zarząd, który określa zakres i obszar ich działania. Z tych względów sąd na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.