II SA/Ol 272/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.F. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: 1) umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata. M.F., skarżący decyzję o odmowie przyznania zasiłku celowego specjalnego na zakup żywności, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Podał, iż ma "[...]" lat i jest rencistą I grupy. Mieszka z córką. Oboje przewlekle chorują. Ich miesięczne dochody wynoszą razem 1657,94 zł netto. Jedyny majątek to mieszkanie z budynkiem gospodarczym. Wydatki "na wspólnotę" wynoszą 400 zł, energię elektryczną - 90,67 zł, ratę kredytową - 286,63 zł, wodę - 5,94 zł, potrącenie komornicze - 160 zł. Nie wystarcza środków na życie i leczenie. Wobec tego, iż z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jako zbędne podlega umorzeniu stosownie do art. 249a p.p.s.a. Tym samym w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W oparciu o informacje poświadczone przez skarżącego należy uznać, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.