II SA/Ol 273/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Protokolant Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Asesor WSA Beata Jezielska Ewa Rychcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie szkoły publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Kuratora Oświaty na rzecz A Sp. z o.o. kwotę 200 zł. (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku II SA/Ol 273/06 UZASADNIENIE Kurator Oświaty decyzją z dnia "[...]" r., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta E. odmawiającą udzielenia zezwolenia Spółce z o.o. A w L. na założenie szkoły publicznej pod nazwą Szkoła Policealna Obsługi Turystycznej "[...]" w E. Kurator Oświaty w uzasadnieniu swojej decyzji podał, że: zgodnie z art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r.,N 256 poz. 2572 ze zm.) wymóg zezwolenia na utworzenie szkoły publicznej przez osobę prawną, inną niż jednostka samorządu terytorialnego, lub osobę fizyczną, prawodawca scedował na właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego, którego zadaniem jest prowadzenie szkół i placówek publicznych danego typu. Przypisana jednostce samorządu terytorialnego tzw. organizacja sieci szkół i placówek publicznych wymusza dostosowanie tworzenia szkół i placówek korzystnych co do oferty dla potrzeb środowiska lokalnego oraz dziedzin gospodarki regionu. Organ pierwszej instancji wskazując szkołę kształcącą w zawodzie technik obsługi turystycznej oraz przygotowane wolne miejsca ( około 40 ) dla potencjalnych kandydatów do nauki, w żaden sposób nie naruszył wyjaśnienia na czym polega w danym stanie faktycznym "korzystne uzupełnienie szkół publicznych w danej miejscowości", o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 roku w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną (Dz. U. z 2004 r., Nr 46, poz. 438). Tym samym wskazał, że tworzenie szkoły, która kształci w proponowanych już zawodach nie jest uzupełnieniem sieci ale jej powieleniem. Brak zainteresowania kształceniem się w zawodzie technik obsługi turystycznej wynika też z niżu demograficznego, co znajduje potwierdzenie w danych Głównego Urzędu Statystycznego. Liczba ludności E. systematycznie maleje, co nie zostaje bez znaczenia w monitorowaniu sieci szkół publicznych. Prognozy na rok 2010 wskazują na liczbę mieszkańców 125 500 (przy obecnej 127 300) zaś w roku 2030 na 107 000 osób. Kurator stwierdził też, że organy administracji rozstrzygając sprawę nie mają obowiązku i nie mogły się odnieść do efektów kształcenia słuchaczy oraz promocji szkoły, która ma dopiero powstać. Dlatego należało odmówić udzielenia zezwolenia, bo utworzenie nowej szkoły publicznej nie spełnia wymogu (§ 4 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r.) korzystnego uzupełnienia sieci szkół. Na decyzję organu drugiej instancji skargę wniosła A Sp. z o.o. w L, żądając jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania sądowego. Zarzuciła naruszenie norm prawa materialnego, określonych w art. 58 ust. 3 i 5 ustawy o systemie oświaty i § 4 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia MENiS w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub fizyczną, polegające na nieuwzględnieniu czy w danym stanie faktycznym założenie nowej szkoły stanowić będzie "korzystne uzupełnienie sieci szkół" również w "gminie, powiecie, województwie lub regionie", zgodnie z treścią § 4 ust. 1 pkt. 5 w/w rozporządzenia. Ponadto skarżąca zarzuciła błędne ustalenie przez organ odwoławczy okoliczności sprawy, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegające na przyjęciu, iż utworzenie szkoły nie jest uzupełnieniem sieci szkół, ale jej powieleniem. W uzasadnieniu skargi podano, że ocena dokonana przez organy administracji, tego czy utworzenie szkoły w miejscowości wskazanej przez założyciela stanowi korzystne uzupełnienie sieci szkół w tej miejscowości powinna uwzględnić nie tylko warunki panujące w danym mieście, ale również w gminie, powiecie, województwie lub regionie. Na taką interpretację przepisu § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia wskazuje jego układ. Ponadto, według skarżącej, korzystne uzupełnienie, jako przesłankę zawartą w § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, należy interpretować zgodnie z regułami wykładni o charakterze literalnym. Pojęcie to należy rozumieć jako dopełnienie czegoś w sposób przynoszący pożytek. Zatem w ocenie skarżącej założenie nowej szkoły nie będzie jedynie powieleniem szkół istniejących już zarówno w E. ale i w powiecie, województwie i regionie. Skarżąca nie zgadza się też z użytym przez organ II instancji porównaniem, iż utworzenie przedmiotowej szkoły będzie jej powieleniem. Powielenie oznacza, iż musiałaby powstać taka sama szkoła, a w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia takiego twierdzenia. W szkole "[...]" w E. przewidziane zostały bezpłatne, fakultatywne zajęcia dla słuchaczy, poza obowiązkowym programem nauczania, z zakresu języka anielskiego oraz informatyki. Także dane demograficzne dotyczące niżu zbadać należało w odniesieniu do wszystkich wskazanych jednostek podziału administracyjnego oraz regionu. Kurator Oświaty w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zarzuty ze skargi dotyczące naruszenia art. 58 ust. 3 i 5 ustawy o systemie oświaty nie zostały w jego ocenie poparte żadnymi argumentami. Skarżący wnosił o utworzenie publicznej szkoły policealnej w E. (miasta na prawach powiatu) tam też właściwy organ do utworzenia tego typu szkoły uzupełnienie sieci badał. Badanie korzystnej sieci szkół tylko w odpowiedniej jednostce samorządu terytorialnego, uzasadnia fakt tworzenia odpowiedniego typu szkoły przez tę jednostkę. I to ona zakładając szkoły publiczne kieruje się celowością i dba o uzupełnienie sieci. Ona jest też odpowiednia do udzielenia zezwoleń na zakładanie publicznych szkół danego typu przez osoby prawne i fizyczne. I w tym kontekście ustawodawca wymienia uzupełnienie sieci szkół w miejscowości, gminie, powiecie, województwie, regionie. Kurator uznał też za błędny zarzut przyjęcia, że utworzenie szkoły "[...]" nie jest uzupełnieniem a jej powieleniem. Organy dowiodły, że działają szkoły tego typu, do których i tak nie ma naboru. A więc uzupełnienie o ten typ szkoły nie jest "korzystne", a nawet niecelowe. Natomiast tworzenie nowych publicznych szkół tego samego typu jest powielaniem, bądź tworzeniem konkurencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W ocenie Sądu sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona przez organy administracji, co uniemożliwiło wydanie w sprawie prawidłowego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 7 i 77 § 1 Kpa w toku postępowania organy administracji podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, są też zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Rezultaty tak przeprowadzonego postępowania przed organem administracji powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji. Organy rozpoznające przedmiotową sprawę tylko częściowo zastosowały się do przytoczonych wyżej obowiązków. Podstawą odmowy udzielenia zezwolenia na utworzenie nowej szkoły było ustalenie, że nie stanowi to korzystnego uzupełnienia sieci szkół w E. a byłoby powieleniem istniejącej szkoły. Organy uznały takie działania za wręcz niecelowe. W lakonicznych uzasadnieniach swoich decyzji organy I i II instancji powołały się na fakt istnienia szkoły kształcącej w zawodzie technik obsługi turystycznej i 40 wolnych miejsc w tej szkole oraz niż demograficzny w E. Jednak faktów tych nie sposób w żaden sposób sprawdzić ze względu na to, że brak jest informacji jaka jest to szkoła i czy rzeczywiście nie udało jej się przeprowadzić naboru a co do powoływanego niżu demograficznego – ze względu na bark źródła tych informacji. Wiarygodność i rzetelność zbadania sieci szkół kształcących w zawodzie technik obsługi turystycznej podważa też informacja przedłożona przez pełnomocnika Kuratora na rozprawie dotycząca dwóch szkół z terenu E. kształcących w tym zawodzie, które przeprowadziły nabór słuchaczy. Dane zawarte w piśmie przedłożonym na rozprawie powinny być zawarte i przeanalizowane w zaskarżonej decyzji, nadto z treści tego pisma zdaje się wynikać, iż pierwotnie w dwóch szkołach było przygotowanych 60 miejsc do nauki w zawodzie technik obsługi turystycznej, a tylko do jednej ze szkół zgłosiło 71 osób. Dlatego zdaniem Sądu, jeżeli organy administracji przyjmą, uzasadniając to, że nowa szkoła ("[...]") nie ma charakteru regionalnego lub wojewódzkiego, powinny szczegółowo zbadać, jakie szkoły na terenie miasta na prawach powiatu, jakim jest E., kształcą w zawodzie technik obsługi turystycznej, ilu mają słuchaczy, i ile wolnych miejsc, jaki mają program nauczania i zajęcia ponadprogramowe, a także czy są to szkoły policealne czy ponadgimnazjalne. Przy czym dane te należy zebrać nie za ostatni rok, jak zrobiono to w zaskarżonej decyzji, ale za ostatnich kilka lat. Dopiero analiza tak zebranych danych pozwoli na ocenę tego czy w tych okolicznościach propozycja skarżącej co do utworzenia nowej szkoły będzie stanowić korzystne uzupełnienie sieci szkół - czy tylko jej bezcelowe powielenie. Należy ponadto stwierdzić, że Sąd nie podziela stanowiska skarżącej o konieczności badania w przedmiotowej sprawie "korzystności uzupełnienia sieci szkół w danej miejscowości" również w odniesieniu do innych powiatów niż miasto E. ( na prawach powiatu), województwa i regionu. Sąd w całości podziela w tym zakresie stanowisko Kuratora Oświaty, wyrażone w odpowiedzi na skargę. Przy założeniu, że szkoła będąca przedmiotem skargi ma jedynie znaczenie powiatowe a nie wojewódzkie czy regionalne, badanie korzystnej sieci szkół tylko w odpowiedniej jednostce samorządy terytorialnego ( tzn. w mieście E.), uzasadnia fakt tworzenia tego typu szkół przez tę jednostkę. Przykładem mogą tu być: Utworzenie publicznej szkoły podstawowej i gimnazjum należy do odpowiedniego organu gminy, który bada celowość utworzenia i tworzy sieć szkół i określa obwody tych szkół. Natomiast utworzenie szkół ponadgimnazjalnych o znaczeniu regionalnym i ponadregionalnym należy do samorządu województwa. I to on zakładając szkoły publiczne lub wydając zezwolenia na to kieruje się celowością i dba o uzupełnienie sieci w regionie i poza nim. I jak słusznie wskazuje Kurator Oświaty w tym kontekście ustawodawca wymienia przesłankę "uzupełnienia sieci szkół w miejscowości, gminie, powiecie, województwie, regionie". Inne interpretowanie tego przepisu doprowadziłoby do badania sieci szkół w województwie i regionie nawet przy tworzeniu szkoły podstawowej w małej miejscowości, co byłoby nonsensem. Nie można natomiast było podzielić zawartego w odpowiedzi na skargę stanowiska organu dotyczącego tego, że skarga winna być odrzucona. Pomylenie nazwy szkoły w zarzucie skargi było ewidentną omyłką, bo rzeczą oczywistą jest, że skarga dotyczyła odmowy udzielenia zezwolenia na utworzenie Policealnej Szkoły Obsługi Turystycznej "[...]" w E. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Na podstawie art. 200 tej ustawy zasądzono na rzecz skarżącej, poniesione przez nią koszty postępowania sądowego, tj. uiszczonego wpisu od skargi oraz w oparciu o art. 152 tego Prawa sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do uprawomocnienia się wyroku.