II SA/Ol 278/05

Dnia 29 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2005 roku sprawy ze skargi K. D. na orzeczenie lekarskie Wojewódzkiego Zespołu Medycyny Przemysłowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie choroby zawodowej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, 3) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Orzeczeniem lekarskim nr "[...]" z dnia "[...]" Wojewódzki Zespół Medycyny Przemysłowej stwierdził brak podstaw do rozpoznania u K. D. choroby zawodowej narządu głosu. Mimo, że powyższe orzeczenie zawierało prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu złożenia wniosku o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego we wskazanym zakresie, w dniu 4 lutego 2005 roku (data nadania przesyłki pocztowej) K. D. wniosła skargę na powyższe orzeczenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, żądając jednocześnie zwolnienia od kosztów sądowych. Powyższe skarga została przekazana według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w dniu 4 maja 2005 roku zostało doręczone skarżącej wezwanie do nadesłania odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wobec uchybienia wskazanego terminu, skarżąca w dniu 31 maja 2005 roku (data nadania przesyłki pocztowej) wniosła o jego przywrócenie, załączając jednocześnie żądany odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. W świetle powyższej regulacji podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustalenie czy zaskarżony akt podlega kontroli sądu administracyjnego. Ponadto rozpoznania wymagają także dwa wnioski skarżącej dotyczące przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Rozważając kwestię właściwości rzeczowej sądu administracyjnego stwierdzić przede wszystkim należy, że stosownie do art. 5 ust. 4a w zw. z art. 10 ust. l ustawy z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. 1998, Nr 90, póz. 575 ze zm.), organem I instancji właściwym do wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzji o braku podstaw do jej stwierdzenia jest państwowy powiatowy inspektor sanitarny. Szczegółowy tryb postępowania w sprawach stwierdzania chorób zawodowych reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). Zgodnie z § 8 ust. l cytowanego rozporządzenia, orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania jest jedynie dokumentem niezbędnym do wydania rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej przez właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i w świetle § 7 wskazanego rozporządzenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że kontroli sądu administracyjnego w sprawach z zakresu chorób zawodowych poddane są jedynie akty właściwych państwowych inspektorów sanitarnych. Warunkiem jednak skutecznego wniesienia skargi w tym zakresie jest uprzednie wyczerpanie toku instancji, co w niniejszej sprawie oznacza, że przedmiotem skargi może być dopiero decyzja państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, wydana w następstwie rozpatrzenia odwołania od decyzji państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Uwzględniając powyższą argumentację, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle dotychczasowych rozważań, wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi uznać należało za bezprzedmiotowy i oddalić. Zgodnie bowiem z art. 86 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli jego uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Biorąc zatem pod uwagę, że zaskarżone orzeczenie lekarskie Wojewódzkiego Zespołu Medycyny Przemysłowej nie podlega kontroli sądu administracyjnego, ewentualne przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w żaden sposób nie zmieniłoby sytuacji procesowej skarżącej. Także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu jako bezprzedmiotowy. Na podstawie art. 239 pkt l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.