II SA/Ol 278/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, wskazując, iż wbrew wezwaniu nie dostarczył dowodów uiszczenia wydatków związanych z mieszkaniem, nie podał przybliżonej miesięcznej wysokości reszty wydatków (prócz podatku rolnego) oraz pominął milczeniem to, czy jego żona posiada rachunki bankowe (k. 74-75 akt). Po oddaleniu skargi H.J., we wniosku z dnia 12 czerwca 2012 r. (k. 100-101) i piśmie z 14 czerwca 2012 r. (k. 103), zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata (pełen zakres żądania został zaznaczony na formularzu PPF wypełnionym w dniu 28 czerwca 2012 r. - k. 119-120). Oświadczył, iż prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Miesięczne dochody netto wynoszą: 1056 zł z tytułu jego renty i 550 zł z tytułu emerytury jego żony. Jedyny ich majątek to nieruchomość rolna o pow. "1.089 ha" (z pisma oznaczonego jako karta 19 akt wynika, iż chodzi o dwie działki o łącznej powierzchni 1 ha i 89 m2). Nadmienił, iż oboje z żoną są chorzy i wydają na leki. Mając na uwadze wskazaną na wstępie okoliczność, zobowiązano skarżącego do przedłożenia: (1) wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych posiadanych przez niego i jego żonę, z ostatnich trzech miesięcy, wskazując, iż przypadek nieposiadania w tym czasie konta należy potwierdzić oświadczeniem wskazującym osobę, której to dotyczy; (2) dowodów uiszczenia w maju br. wydatków związanych z mieszkaniem; (3) oświadczenia wyszczególniającego wszystkie pozostałe kategorie ponoszonych wydatków wraz z ich przybliżoną miesięczną wysokością. Odpowiadając na wezwanie skarżący dostarczył (ad 1) wyciągi ze swojego rachunku bankowego (k. 127-129), a także (ad 2) kopie dowodów opłacenia w maju i czerwcu br. czynszu mieszkaniowego (k. 126) oraz energii elektrycznej (k. 124) a także uiszczenia w czerwcu br. należności za wodę (k. 125). Oświadczył (ad 3), iż miesięcznie wydawane jest 70 zł na jego leki, 80 zł - leki jego żony i 150 zł - ogrzewanie i gaz (k. 122). Dodatkowo załączył kopię decyzji ZUS, z której wynika, iż od 1 marca 2012 r. miesięczna wysokość świadczenia wypłacanego jego żonie wynosi 634,64 zł. Wobec powyższego stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, w skrócie: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak już wyjaśniono skarżącemu w uzasadnieniu wskazanego we wstępie postanowienia z dnia 25 kwietnia 2012 r., w oparciu o art. 255 p.p.s.a. można żądać, by składane w tym celu na urzędowym formularzu oświadczenie zostało uzupełnione stosownymi dokumentami, a nienależyte wywiązanie się z takiego obowiązku uprawnia sąd do sformułowania oceny, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadniony. Skoro więc uprzednio wyraźnie wytknięto skarżącemu, iż pominął milczeniem to, czy jego żona posiada rachunki bankowe, powtórne nieodniesienie się do tej kwestii stanowi bezpośrednią przyczynę podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia.