II SA/Ol 28/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Asesor WSA Beata Jezielska Protokolant Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2004 r., sprawy ze skargi J. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie zwolnienia ze służby w policji - - oddala skargę. II SA/Ol 28/04 Uzasadnienie Rozkazem personalnym "[...]" Komendanta Miejskiego Policji w O. z dnia 25 listopada 2003 r. J. P. został zwolniony ze służby w policji z dniem 26 listopada 2003 r. Jednocześnie rozkazowi temu na podstawie art. 108 §1 kodeksu postępowania administracyjnego został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Powodem zwolnienia ze służby w policji J. P. było skazanie go prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego za popełnienie przestępstwa umyślnego. Rygor natychmiastowej wykonalności rozkazowi temu został nadany ze względu na interes społeczny wyrażający się szczególnym statusem i zadaniami policji mającymi bezpośredni związek z zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego. Od powyższego rozkazu odwołanie w dniu 5 grudnia 2003 r. złożył J. P. i podniósł że do nabycia minimalnych uprawnień emerytalnych pozostało mu zaledwie siedem dni, po zapoznaniu go z rozkazem pełnił służbę nadal aż do przekazania jej następcy, nadto posiada on niewykorzystany urlop wypoczynkowy. W konsekwencji J. P. wniósł o zwolnienie ze służby z taką datą by pozwalała mu ona na nabycie uprawnień emerytalnych. W dniu 11 grudnia 2003 r. J. P. uzupełnił swoje odwołanie stwierdzając, że żaden przepis nie mówi o tym, że służbę w policji można pełnić tylko wtedy gdy przemawia za tym interes społeczny, że pełnił on służbę w policji po 24 września 2003 r. kiedy wyrok sądu był już prawomocny i nadanie rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności było szykaną mająca pozbawić skarżącego prawa do emerytury, bo gdyby każde skazanie policjanta było równoznaczne natychmiastowym zwolnieniem ze służby to taki zapis znalazłby się w ustawie o Policji. Nadto J. P. pełnił służbę jeszcze przez prawie dwie godziny po doręczeniu mu rozkazu o zwolnieniu. Decyzją z dnia 23 grudnia 2003 r. nr "[...]" Komendant Wojewódzki Policji zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji Komendant Wojewódzki Policji wskazał, że organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 41 ust. l pkt 4 ustawy o Policji nakazujący zwolnienie ze służby policjanta skazanego prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa umyślnego. Pełnienie służby w policji uniemożliwiają J. P. także inne przepisy ustawy o Policji. Organ odwoławczy podzielił także argumentację Komendanta Miejskiego Policji w O. co do zasadności nadania rozkazowi o zwolnieniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Powyższą decyzję zaskarżył J. P. wnosząc w dniu 26 stycznia 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji. J. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozkazu personalnego wydanego przez Komendanta Miejskiego Policji w O. oraz o zasądzenie kosztów procesu zarzucając naruszenie art. 8,9 i 11 k.p.a. i niewłaściwe zastosowanie art. 108 k.p.a.. W uzasadnieniu skargi J. P. powtórzył dotychczasowe argumenty podkreślając, że organ nie odniósł się do jego zarzutów dotyczących zgodności z prawem nadania rozkazowi o zwolnieniu ze służby rygoru natychmiastowej wykonalności w związku z czym naruszył ogólne zasady postępowania. Również art. 41 ust. l pkt 4 ustawy o Policji mówi o konieczności zwolnienia z policji a nie o niezwłoczności tegoż zwolnienia. Wobec skarżącego została też naruszona norma art. 10 k. p. a., gdyż przed wydaniem decyzji uniemożliwiono mu wypowiedzenie się. Uchylenie zaskarżonej decyzji w ocenie skarżącego pozwoli na wydanie nowej decyzji zgodnej z prawem i tym samym na nabycie uprawnień emerytalnych. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie podnosząc raz jeszcze, że rygor natychmiastowej wykonalności nadany został prawidłowo, skarżący nie poinformował także przełożonych o uprawomocnieniu się wyroku skazującego co skutkowałoby tym, że J. P. znacznie wcześniej zostałby zwolniony ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. l par. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr. 153, poz.1269), Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek badania zaskarżonych aktów prawnych wyłącznie w zakresie ich legalności, a więc z punktu widzenia ich zgodności z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Tego rodzaju naruszeń nie można stwierdzić w niniejszej sprawie. Nie można mieć żadnych wątpliwości co do tego, że rozkazowi o zwolnieniu ze służby policjanta może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, powyższe stwierdzenie w sposób oczywisty zostało potwierdzone w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2002 r. /OSNP 2003/24/5837,kiedy to Sąd Najwyższy stwierdził, że decyzji o zwolnieniu ze służby w policji funkcjonariusza ukaranego dyscyplinarną karą wydalenia z tej służby może być na podstawie art. 108 par. l k.p.a. nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Rozkaz personalny z dnia 25 listopada 2003 r. został zaopatrzony w rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny, wyrażający się szczególnym statusem i zadaniami policji, mającymi bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny, realizowany wyłącznie przez osoby spełniające warunki określone przepisami ustawy o Policji. Trudno tej tezie odmówić słuszności, bo przecież służby w policji nie można pełnić tylko dlatego, że przemawia za tym interes konkretnej osoby a nie interes społeczny, gdyby natomiast rozkazowi Komendanta Miejskiego Policji w O. z dnia 2 listopada 2003 r. nie został nadany przedmiotowy rygor to dalsza praca w policji J. P. mogłaby służyć tylko jemu a przecież nie takie są cele i zadania policji. W tym miejscu podkreślić należy, że J. P. w zasadzie nie kwestionuje zasadności zwolnienia go ze służby w policji a jedynie zwolnienie go w trybie natychmiastowym. Skoro więc sam skarżący dostrzega to, że nie może pełnić funkcji policjanta to winien zrozumieć, że nie może pełnić tej funkcji w ogóle a nie dopiero po pewnym czasie skoro zdarzenie dyskwalifikujące go do pracy w policji miało już miejsce. Pomimo tego, że skarżący zaprzecza temu, iż motorem jego postępowania jest przede wszystkim chęć uzyskania uprawnień emerytalnych to nie sposób jest się oprzeć wrażeniu w świetle przytoczonych wyżej stwierdzeń, iż w istocie rzeczy tylko na tym J. P. zależy. Takie rozumowanie jest zresztą całkowicie zrozumiałe z punktu widzenia skarżącego, jednak J. P. winien zrozumieć, że nie może pracować w policji tyko dlatego żeby nabyć wcześniejsze uprawnienia emerytalne. Z całą stanowczością podkreślić należy, że nadanie rozkazowi o zwolnieniu ze służby skarżącego rygoru natychmiastowej wykonalności nie było żadną szykaną ze strony przełożonych skarżącego, bo przecież nabycie uprawnień emerytalnych po piętnastu latach pracy /służby/jest wyjątkowym przywilejem, który J. P. utracił tylko i wyłącznie na skutek swego postępowania. Nie można nie dostrzec także tego, prawomocny wyrok skazujący J. P. zapadł w dniu 24 września 2003 r. natomiast zwolnienie skarżącego ze służby z zastosowaniem rygoru natychmiastowej wykonalności nastąpiło dopiero po dwóch miesiącach, jednak z tego faktu nie można wyprowadzać wniosków korzystnych dla skarżącego i z pewnością nie można się zgodzić z jego argumentem, że skoro mógł on pełnić służbę po uprawomocnieniu się wyroku to nie zachodziła potrzeba nadawania rozkazowi o zwolnieniu ze służby rygoru natychmiastowej wykonalności. Takie rozumowanie jest zupełnie błędne, bo rzeczą niezaprzeczalną jest to, że data zwolnienia ze służby skarżącego została przesunięta w czasie na listopad 2003 r. przede wszystkim dlatego, że J. P. nie poinformował swoich przełożonych o uprawomocnieniu się wyroku skazującego go choć powinien to uczynić. Drugą z przyczyn późniejszego w czasie wydania rozkazu o zwolnieniu ze służby był brak właściwej komunikacji między organami policji i sądem, obie te przyczyny mogą przekonywać tyko o jednym, mianowicie o tym, że J. P. powinien być zwolniony ze służby w policji w trybie natychmiastowym nie w listopadzie a już we wrześniu 2003 r. Jeżeli skarżący rzeczywiście po wręczeniu mu rozkazu o zwolnieniu ze służby jeszcze przez dwie godziny służbę pełnił to należy stwierdzić, że nie powinien jej pełnić, fakt ten jednak nie może w żadnym stopniu podważyć słuszności nadania rozkazowi o zwolnieniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Podstawą nakazującą zwolnienie J. P. ze służby w policji był wyrok Sądu Rejonowego utrzymany następnie w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego, oba te orzeczenia były doskonale skarżącemu znane, bo przecież dotyczyły jego osoby. Prawdą jest to, że uzasadnienie decyzji organu II instancji w zakresie dotyczącym nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie jest szczególnie obszerne lecz Komendant Wojewódzki Policji powołuje się trafnie na argumentację organu I instancji, która przecież skarżącemu była znana . Dlatego też raz jeszcze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie było naruszenia przepisów prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, natomiast do nadania rozkazowi o zwolnieniu ze służby rygoru natychmiastowej wykonalności nie jest konieczne unormowanie, które byłoby zawarte w ustawie o Policji, gdyż treść art. 108 par. l k.p.a. jest ku temu wystarczającą podstawą prawną. Prawidłowa była też podstawa prawna samego zwolnienia ze służby J. P., gdyż art. 41 ust. l pkt 4 ustawy o Policji stanowi, że policjanta należy zwolnić ze służby w razie skazania go za przestępstwo umyślne. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.