II SA/Ol 283/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 lipca 2013r. wniosku P. P. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 maja 2013r. w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 16 maja 2013r., oddalił skargę P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Pismem z dnia 17 czerwca 2013r. P. P. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. Skarżąca podniosła, że nie była w stanie złożyć wskazanego wniosku z powodu złego stanu zdrowia i koniecznej hospitalizacji w dniach 12-13 maja 2013r.. Jednocześnie strona zwróciła się o wydanie jej odpisu przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm, ppsa) w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Natomiast zgodnie z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (na mocy art. 87 § 1 i § 2 ustawy ppsa). Równocześnie ze złożeniem wniosku strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ppsa ). Natomiast odnosząc się do kwestii uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy wskazać, że zgodnie z poglądami wyrażonymi w orzecznictwie, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można się domagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast przywrócenie może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 20 maja 1998r., I S.A./Ka 1718/96, niepubl.). W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie ( wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002r., IISA/Ka 1977/00, niepubl.) Tak więc osoba zainteresowana przywróceniem terminu ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić odpowiednią argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. W sprawie należało więc dokonać oceny, czy skarżąca uchybiła terminowi bez własnej winy, przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, którego można wymagać od każdej należycie dbającej o swoje interesy osoby. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała, aby niezachowanie terminu, nastąpiło bez jej winy. Okoliczność, na którą powołuje się skarżąca nie stanowi przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Strona wskazała, że nie była w stanie złożyć wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z powodu koniecznej hospitalizacji w dniach 12-13 maja 2013r. i złego stanu zdrowia oraz związanych z tym dolegliwości bólowych, które nie pozwoliły jej na racjonalną ocenę sprawy. Dostrzec trzeba, że rozprawa w przedmiotowej sprawie przed Sądem odbyła się w dniu 16 maja 2013r. W tej sytuacji podniesiony przez stronę argument odnoszący się do pobytu w szpitalu jest niezasadny. Z przedstawionej zaś dokumentacji medycznej nie wynika, żeby skarżąca nie była w stanie dokonać, w gruncie rzeczy prostej, nie wymagającej wiele czasu i wysiłku, czynności procesowej. Dolegliwości zaś bólowe nie mogą usprawiedliwiać takiego zaniechania. W celu dokonania stosownej czynności skarżąca mogła przecież, dbając o swój interes, posłużyć się pomocą innej osoby, która pomogłaby jej w terminowym przedłożeniu wniosku o uzasadnienie.. Sąd w żaden sposób nie neguje kłopotów zdrowotnych skarżącej, jednakże biorąc pod uwagę zaistniałe okoliczności należy dojść do wniosku, że skarżąca przekraczając termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie dochowała obiektywnego miernika staranności, którego można wymagać od każdej należycie dbającej o swoje interesy strony. Reasumując, przedstawiona przez stronę skarżącą okoliczność w niewystarczającym stopniu uprawdopodabnia brak jej winy w uchybieniu terminu odnośnie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.