II SA/Ol 284/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej postanawia odrzucić skargę. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]", po rozpatrzeniu wniosku K. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z decyzją tego organu z dnia 17 marca 2004r. Nr "[...]" w przedmiocie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej w okresie od czerwca 1944r. do grudnia 1944r., łącznie 7 miesięcy oraz odmowy przyznania uprawnienia w pozostałym zakresie, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 17 marca 2004r. W dniu 30 marca 2005r. K. C. złożył skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Zarzucił w niej, że w marcu 1943r. w ramach planowych wysiedleń Niemcy wywieźli całą rodzinę do obozu pracy w S., gdzie wcześniej osadzony został już jego ojciec i przebywali tam, do czerwca 1944r. Wyjaśnił, że nie może przedstawić dokumentów od władz niemieckich za wskazany wyżej okres oraz od władz sowieckich za okres od stycznia do kwietnia 1945r. gdyż takich dokumentów nie wystawiano. W dniu 2 maja 2005r. [zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji] K. C. doręczono wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Termin ten upłynął w dniu 9 maja 2005r. Pomimo upływu terminu brak formalny skargi nie został uzupełniony i nie uiszczono wpisu sądowego. W tym stanie sprawy stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270, ze zm) skargę należało odrzucić, gdyż skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji postanowienia.