II SA/Ol 285/04

Dnia 12 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska (spr) Sędzia WSA Adam Matuszak Asesor WSA Beata Jezielska Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2004 roku sprawy ze skargi H. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" roku, "[...]" w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania wznowionego w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł. (słownie złotych sto), tytułem połowy uiszczonego wpisu. Postanowieniem z dnia 25 marca 2003 roku Wójt Gminy P. wznowił, na żądanie H. J., postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia l lipca 2002 roku, nr "[...]", ustalającą na rzecz K. E. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowlanej, polegającej na budowie na działce nr 89/51 w obrębie wsi P., Gm. P. budynku, tj. myjni samochodowej z zapleczem socjalnym, przyłącza wodociągowego, przyłącza kanalizacyjnego oraz przyłącza energetycznego. W toku wznowionego postępowania, H. J. złożył wniosek o jego zawieszenie do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargi na decyzję z dnia l lipca 2002 roku, tj. decyzję kończącą postępowanie w sprawie będącej przedmiotem wznowienia. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Wójt Gminy P., postanowieniem z dnia 26 września 2003 roku, odmówił zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 97 § l i 98 § l kpa, uzasadniające zawieszenie postępowania. W ocenie organu I instancji, rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny nie może być uznane za zagadnienie wstępne, uzasadniające zawieszenie na mocy art. 97 § l pkt. 4. Ponadto, wszczęcie postępowania głównego, tj. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, na wniosek K. E., uniemożliwia zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 § l kpa. Powyższe postanowienie, na skutek złożenia zażalenia przez H. J., w związku z uchybieniami proceduralnymi, zostało uchylone w dniu 23 października 2003 roku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wójt Gminy P., postanowieniem z dnia 2 stycznia 2004 roku, powtórnie odmówił zawieszenia postępowania w sprawie o wznowienie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Na skutek złożenia zażalenia przez H. J., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2004 roku, utrzymało w całości postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w zaistniałej sytuacji jedynym prawnie dopuszczalnym sposobem zawieszenia postępowania było przewidziane w art. 98 § l kpa zawieszenie na wniosek strony, na której żądanie wszczęto postępowanie. W niniejszej sprawie jednak, wobec stanowczego sprzeciwu K. E., uwzględnienie wniosku w tym przedmiocie było niemożliwe. W dniu 4 maja 2004 roku (data nadania przesyłki pocztowej) H. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na powyższe postanowienie żądając jego uchylenia. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. W dniu 27 września 2004 roku (data nadania przesyłki pocztowej) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismo procesowe, w którym wycofał skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 15 kwietnia 2004 roku, nr "[...]". W uzasadnieniu wskazał, że w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, wyrokiem z dnia 15 czerwca 2004 roku, Sygn. akt "[...]", decyzji w przedmiocie ustalenia na rzecz K. E. warunków zabudowy i zagospodarowania działki nr 89/51 we wsi P., odpadła przyczyna wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził jednak przeszkód w uznaniu cofnięcia skargi za skuteczne i wobec bezprzedmiotowości postępowania, na mocy art. 161 § l pkt l powołanej ustawy orzekł jak w sentencji. Zwrot połowy wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § l pkt 2 powołanej ustawy.