II SA/Ol 289/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Asesor WSA Irena Szczepkowska Protokolant Romualda Gumińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2004 r., sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczpospolitej Polskiej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz A. B. kwotę 10 zł. (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku Decyzją Wojewody z dnia "[...]"2003 r. ("[...]") utrzymana została w mocy decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]"2003 r. "[...]", zobowiązująca obywatela U. – A. B. do opuszczenia terytorium Polski w terminie 7 dni, tj. do "[...]"2003 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż w dniu "[...]"2003 r. policjanci z Komendy Powiatowej Policji w S. działając wspólnie z pracownikami Oddziału Kontroli Legalności Zatrudnienia Urzędu Wojewódzkiego zatrzymali cudzoziemca na terenie miejscowości P. W czasie zatrzymania pracował on przy budowie domku letniskowego J. W. Jak oświadczył, przejście graniczne w Z. przekroczył w dniu "[...]"2003 r. w ramach ruchu bezwizowego na podstawie ważnego paszportu. Natomiast w dokumencie podróży A. B. wstawiony jest stempel z datą "[...]"2003 r. Według ustnego oświadczenia cudzoziemiec po przekroczeniu granicy udał się do J. W. zamieszkałego w miejscowości P. przy P. Pod tym adresem obywatel U. został zameldowany na pobyt czasowy do dnia "[...]"2003 r. Jak ustalono, w dniu "[...]"2003 r. A. B. przyjechał na działkę J. W., gdzie przebywał do chwili zatrzymania. Przez cały okres pobytu mieszkał na terenie działki w przyczepie kempingowej. Policjanci zastali go w trakcie wykonywania prac budowlanych. Prace te polegały na kładzeniu płytek ceramicznych. Poukładane na posesji narzędzia oraz zabrudzone ubrane robocze cudzoziemca świadczyły jednoznacznie o czynnym wykonywaniu przez niego prac budowlanych na rzecz właściciela działki. Organ stwierdził, iż wjazd do Polski w ramach ruchu bezwizowego wskazuje na turystyczny cel pobytu, nie uprawnia więc cudzoziemca do podejmowania czynności mających znamiona pracy zarobkowej bez posiadania stosownych zezwoleń. Podejmując pracę zarobkową obywatel U. zmienił cel swojego pobytu na inny niż deklarowany. Ponadto nie posiada środków niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu w Polsce. Tym samym zaistniały warunki wydania decyzji, określone w art. 52 ust l pkt 2 i 5 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2001 r. Nr 127, poz. 1400 z późn. zm.). W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. B. wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego, zarzucając naruszenie: art. 7 kpa oraz art. 77 §1 w zw. z art. 78 § l kpa - w wyniku niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, art. 10 kpa - poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się co do materiału w postaci informacji przekazanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Wnosząc o oddalenie skargi Wojewoda stwierdził, iż decyzję wydał "w oparciu o posiadane dokumenty". Do końcowego rozstrzygnięcia wystąpiono do Komendy Wojewódzkiej Policji o uzupełnienie dokumentacji o dodatkowe informacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga jest w pełni uzasadniona. Sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, póz. 12707) i nie przeprowadza postępowania dowodowego (poza przeprowadzeniem, w ściśle określonych warunkach, dowodu z dokumentu). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji poczyniono ustalenia faktyczne powołując się na źródła informacji nie dołączone do akt sprawy. Prócz decyzji organów obu instancji i odwołania, jedynym znajdującym się w nich dokumentem jest pismo z Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 27 czerwca 2003 r., którego jednak nie można określić mianem dowodu, gdyż nie stanowi bezpośredniego źródła zawartych w nim informacji (75 § l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (TDz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.). Brak w aktach sprawy dowodów, na podstawie których poczynione zostały ustalenia faktyczne uniemożliwia Sądowi weryfikację tych ustaleń i ocen zawartych w zaskarżonej decyzji, stronie zaś ich kwestionowanie. Stwierdzić zatem należy, iż organ naruszył przepisy postępowania, a w szczególności art. 7, art. 10 § l i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżoną decyzję należało więc uchylić na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy mieć na uwadze, iż materiał dowodowy, który stanowi podstawę ustaleń faktycznych musi znajdować się w aktach sprawy administracyjnej a skarżący winien mieć zagwarantowaną możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Stosownie do art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięta została kwestia wykonalności uchylonej decyzji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tejże ustawy.