II SA/Ol 289/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.Ś. o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zasiłku stałego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. J.Ś., którego skarga na decyzję dotyczącą zasiłku stałego została oddalona wyrokiem z dnia 29 maja 2012 r., zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Nie posiadają żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Utrzymują się z renty skarżącego, wynoszącej miesięcznie 822 zł netto. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie adwokata na rzecz osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje poświadczone przez skarżącego uzasadniają przekonanie, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.