II SA/Ol 290/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2005r. Nr "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał roboty budowlane na obiekcie zespołu Małej Elektrowni Wodnej na rzece O. i nałożył obowiązek przedstawienia w terminie do 30 czerwca 2005r. zaświadczenia właściwego organu o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dokumentów wskazanych w art. 33 ust. 2 pkt l, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, póz. 2016 ze zm.). Postanowienie powyższe wydano w oparciu o art. 48 ust. 2 pkt 2, art. 48 ust. 3 i art. 83 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Skargę na powyższe postanowienie wniósł inwestor H. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne orzekają m. in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z wymienionych grup postanowień. Stosownie do treści art. 48 ust. l Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stosownie do treści art. 48 ust. 2 jeżeli budowa, o której mowa w ust. l jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności, nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. W treści art. 48 Prawa budowlanego ustawodawca nie przewidział by na postanowienie wydane na tej podstawie prawnej przysługiwało zażalenie, w związku z powyższym ten środek zaskarżenia nie przysługuje. Zaskarżone postanowienie nie jest orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co istoty, nie kończy także postępowania prowadzonego na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, gdyż takim orzeczeniem będzie jedna z decyzji wydanych w oparciu o przepisy Prawa budowlanego, które zakończy merytorycznie przeprowadzone postępowanie. Skoro postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie podlega odrębnemu zaskarżeniu, to będzie ono podlegało zaskarżeniu dopiero wraz z decyzją o nakazie rozbiórki (art. 142 Kodeksu postępowania administracyjnego). W odwołaniu a później w skardze do sądu administracyjnego, od tej decyzji jej adresat będzie mógł kwestionować ustalenie, iż obiekt budowlany został wybudowany bez wymaganego zezwolenia. Mając na uwadze treść art. 3 § 2 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyjąć należy, iż skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie wydane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W tym zakresie organ błędnie pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie wniesienia skargi. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.