II SA/Ol 293/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F.W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi F.W. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie "[...]" postanawia odmówić zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. F.W. - skarżący decyzję przyznającą od "[...]" S.A. odszkodowanie za "[...]" - składając zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zwrócił się we wniosku z dnia 7 kwietnia 2014 r. o zwolnienie od kosztów sądowych, "ewentualnie", jak wskazał w piśmie przewodnim (k. 33 akt), "częściowe zwolnienie tj. od opłaty od skargi (...) z umożliwieniem wnoszenia opłat w systemie ratalnym wpłaty I-ej raty w msc. maj 2014 r.". W uzasadnieniu stwierdził: "Zaniżone stałe i jedyne źródło utrzymania skarżącego w postaci renty "[...]" zł. Wprowadzona "pauperyzacja" w rodzinie F.W. przez funkcjonariuszy podatkowych w oparciu o fałszywe i podrobione dowody, wyłudzone wyroki, zajęte świadczenia rentowe F.W.". W rubryce nr 6, w której należy wpisać osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym, wnioskodawca wymienił tylko siebie. W rubryce nr 7, w której należy podać stan majątkowy wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie, zadeklarował dom o powierzchni "[...]" m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni "[...]" ha. W rubryce nr 10, w której należy wpisać dochody miesięczne brutto wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, podał dochód z tytułu swojej renty w wysokości "[...]’ zł. W rubryce 11, przeznaczonej do wskazania innych danych, które składający oświadczenie uważa za istotne, wpisał: "Wszystkie inne dowody i fałszerstwa dokumentów oraz wyłudzone wyroki znane są WSA w Olsztynie i widnieją w aktach spraw". Rozpatrując wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W celu zagwarantowania konstytucyjnego prawa do sądu osobom ubogim, nie będącym w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego, od zasady tej wprowadzony został wyjątek polegający na możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części, stanowiąc przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a.). W przekonaniu orzekającego, materiał dowodowy w niniejszej sprawie nie daje podstaw do przyjęcia takiego wniosku. Rozstrzygające w tym względzie znaczenie ma okoliczność przyznania przedmiotowego odszkodowania. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że decyzją z dnia "[...]" Starosta "[...]" ustalił je na rzecz T. i F. W. w kwocie "[...]" zł i orzekł o dokonaniu jego wypłaty jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Wobec tego, iż decyzja organu pierwszej instancji została utrzymana w mocy decyzją Wojewody "[...]" z dnia "[...]", zapłata odszkodowania stała się zatem wymagalna z dniem "[...]". Nie ma na to wpływu wystąpienie na drogę postępowania sądowego. Zasada wstrzymania wykonania decyzji w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, obowiązująca w sprawach, o których mowa w przepisach działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), nie obejmuje bowiem przypadków, gdy odszkodowanie ustalane jest odrębną decyzją (art. 9, art. 132 ust. 1 a tej ustawy). Skarżący jest więc uprawniony do odbioru kwoty orzeczonej decyzją również, gdy domaga się uznania, iż nie zaspokaja ona całkowicie jego roszczenia. Stąd też, jeśli bezsporna część odszkodowania nie została mu wypłacona, to tylko z przyczyn leżących po jego stronie. Stwierdziwszy, iż w tej sytuacji skarżący ma możliwość wyłożenia wszystkich kosztów sądowych niniejszej sprawy bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu, orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.