II SA/Ol 293/14

Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 stycznia 2015r. wniosku F. W. o uzupełnienie protokołu rozprawy w sprawie ze skargi spółki A na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w przedmiocie odszkodowania za zajęcie nieruchomości i powstałe szkody zarządza: oddalić wniosek. W dniu 2 grudnia 2014r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie odbyła się rozprawa w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 293/14 ze skargi spółki A na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]", którą organ I instancji ustalił na rzecz T. i F. W. odszkodowanie w wysokości 60.672 zł za czasowe zajęcie nieruchomości oraz szkody powstałe w wyniku wycinki drzew. Do wypłaty odszkodowania zobowiązana została spółka A, która zajęła nieruchomość i dokonała wycinki. W protokole z tej rozprawy zapisano, że Przewodnicząca poinformowała, iż w dniu dzisiejszym (2 grudnia 2014r.) wpłynęło do Sądu pismo uczestnika postępowania – F. W.; odpis pisma doręczono pełnomocnikowi organu. Wskazano, że: uczestnik postępowania F. W. wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji, z uwzględnieniem wniosków dowodowych zawartych w jego piśmie z dnia 2 grudnia 2014r. Odnosząc się do skargi, podniósł, iż zawiera ona nieprawdziwe dane i fałszywe stwierdzenia. Stwierdził, że drzewa nie zostały przycięte tylko zostały wycięte. Wniósł o przeprowadzenie dowodu z oględzin działki po ponownym rozpoznaniu sprawny i aby podczas oględzin obecny był przedstawiciel Wojewody i przedstawiciel Gminy. Oświadczył, że działka została doszczętnie zniszczona. Okazał do wglądu zdjęcia obrazujące wygląd działki przed wykonaniem wycinki oraz zdjęcia krzewów obumarłych na skutek działań skarżącej. Zarzucił, że organ II instancji zignorował jego wnioski, w których wskazywał, że po wycince dochodzi do rażenia prądem. Uczestnik podniósł, że odwołanie od decyzji organu I instancji rozpatrywał nieupoważniony podmiot, jak również, że osoba, która podpisała decyzję organu II instancji nie była upoważniona do wydania decyzji lub przekazała ją do podpisu Panu K. Nie został sporządzony protokół przekazania nieruchomości po zakończeniu wycinki drzew. Spółka działała bezprawnie, ponieważ 13 listopada 2012 r. weszła na teren jego nieruchomości, a zezwolenie uzyskała dopiero dnia 28 grudnia 2012 r. Wskazał, że odszkodowanie miało być zgodne z przepisami ustawy o ochronie przyrody. Spółka natomiast nie dokonała żadnej opłaty na jego rzecz. Po zamknięciu rozprawy i po naradzie Sąd ogłosił wyrok, w którym uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został uczestnikowi w dniu 16 grudnia 2014r. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał na uchybienia formalne, z powodu których nie można było ocenić prawidłowości sporządzonego operatu szacunkowego, a tym samym słuszności wysokości ustalonego odszkodowania. Sąd nakazał ponowne oględziny działki i merytoryczne odniesienie się do argumentów podnoszonych w odwołaniach wniesionych przez skarżącą spółkę, jak i uczestnika postępowania F. W. W dniu 29 grudnia 2014r. (data nadania pocztowego) F. W. złożył wniosek o uzupełnienie i sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 2 grudnia 2014r. poprzez wpisanie do protokołu wszystkich roszczeń i dowodów wykazanych w piśmie z dnia 2 grudnia 2014r. - zatytułowanym – materiały i wnioski dowodowe właścicieli nieruchomości. Ponadto wniósł o sprawiedliwe i jawne rozpatrzenie każdej sprawy z jego udziałem bez nieuzasadnionej zwłoki, zaniechanie stronniczości i przestrzeganie niezawisłości sędziowskiej. Wniósł o włączenie do niniejszej sprawy akt z jego skargi na powyższą decyzję Wojewody, która została odrzucona postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014r. Przewodniczący składu orzekającego zważył, co następuje: Po przeanalizowaniu zgłoszonego wniosku uznano go za nieuzasadniony. Na podstawie art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a." strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu rozprawy na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. W doktrynie ugruntowany jest pogląd, iż sprostowanie oznacza poprawienie, skorygowanie tego co zostało w protokole zapisane, uzupełnienie natomiast oznacza dodanie jakiejś treści, która nie została uwzględniona. Przy czym wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 100 § 1 p.p.s.a., z przebiegu posiedzenia jawnego protokolant pod kierunkiem przewodniczącego spisuje protokół, w którym zapisuje się między innymi wnioski i twierdzenia stron. Należy przez to rozumieć najistotniejsze fragmenty ich wypowiedzi (por. B. Dauter. B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 246), w szczególności takie, które nie zostały dotychczas przez stronę podniesione, a które mają wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Przepisu tego nie można zatem rozumieć w ten sposób, że protokół winien obejmować szczegółowe streszczenie wywodów stron. Pismo uczestnika datowane 2 grudnia 2014r., przedłożone Sądowi w dniu rozprawy, w którym uczestnik zawarł szczegółowo swoje stanowisko i wnioski, włączone został do akt niniejszej sprawy (k.90-95 akt sądowych). Akta te zawierają także skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]", znak: "[...]" wraz z załącznikami (k. 4-13 akt sądowych), które obrazują także stanowisko uczestnika, będącego stroną niniejszego postępowania. Dlatego wystarczające było poprzestanie w protokole na zasygnalizowaniu, czego domagał się uczestnik tj., że wnosi on o uwzględnienie wniosków dowodowych zawartych w jego piśmie z dnia 2 grudnia 2014r., bez konieczności ich szczegółowego przytaczania. Z podanych przyczyn, na podstawie art. 103 p.p.s.a., zarządzono jak w sentencji.