II SA/Ol 294/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 stycznia 2015 r. oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 294/14 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia zamiennego projektu budowlanego postanawia odmówić sporządzenia uzasadnienia. Wyrokiem z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 294/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę wniesioną przez J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia zamiennego projektu budowlanego. W dniu 28 października 2014 r. J. S. osobiście złożył wniosek o uzasadnienie wydanego przez Sąd wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 1 grudnia 2014 r. Następnie w dniu 2 grudnia 2014 r. J. S., na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, złożył wniosek o uzupełnienie treści wyroku, wskazując na błędy merytoryczne zawarte w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie przedmiotowego wyroku. Postanowienie to zostało wydane na rozprawie, o której strony postępowania zostały prawidłowo zawiadomione. Pismem z dnia 16 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o uzasadnienie orzeczenia z dnia 13 stycznia 2015 r. celem podjęcia dalszych czynności prawnych. Podniósł, iż jego nieobecność na rozprawie spowodowana była "przyczynami chorobowymi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej w dalszej części uzasadnienia jako: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Natomiast odmowa uzupełnienia wyroku, zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy, powinna przybierać formę postanowienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II FZ 1244/13, cbois.nsa.gov.pl). Jak wskazuje się w piśmiennictwie, konieczność rozstrzygania postanowieniem o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku wynika z treści art. 160 p.p.s.a., który formę wyroku przewiduje wyłącznie dla wypadków wskazanych w ustawie (por. B. Dauter [w:] B.Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2013). Zgodnie zaś z powołanym wyżej art. 157 § 3 p.p.s.a. formę wyroku może mieć jedynie orzeczenie uzupełniające wyrok. Odnośnie natomiast kwestii zaskarżalności przedmiotowego postanowienia należy wskazać, iż w myśl art. 173 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna przysługuje na postanowienia kończące postępowanie w sprawie. Tymczasem postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku dotyczy kwestii wpadkowej, incydentalnej, a nie sprawy sądowoadministracyjnej o charakterze merytorycznym, a zatem od omawianego postanowienia skarga kasacyjna nie przysługuje. Postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku nie jest również zaskarżalne w drodze zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w tym przepisie. Należy jednak zauważyć, iż w żadnym z przepisów p.p.s.a., a w szczególności w art. 157 p.p.s.a., który dotyczy zasad i trybu rozpatrywania wniosku o uzupełnienie wyroku, jak również w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. nie ma normy, która uprawniałaby stronę do zaskarżenia postanowienia o odmowie uzupełnienia wyroku. Zatem skoro postanowienie o uzupełnieniu wyroku jest niezaskarżalne, to również nie podlega ono uzasadnieniu (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 1 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Rz 612/14, cbois.nsa.gov.pl). Wynika to z treści art. 163 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. Reasumując powyższe rozważania, należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy Sąd w orzeczeniu w przedmiocie uzupełnienia orzeczenia nie orzeka merytorycznie, tak jak w niniejszej sprawie i wniosek oddala, to na takie orzeczenie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia i w przypadku, gdy zostanie ogłoszone na rozprawie, nie podlega ono uzasadnieniu, stosownie do treści art. 163 § 1 p.p.s.a. Wobec tego, wniosek J. S. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 13 stycznia 2015 r. oddalającego wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 294/14, nie znajdując podstawy w przepisach prawa, nie może być uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.