II SA/Ol 298/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 7 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A.W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie umorzenia świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia przyznać radcy prawnemu A.W. wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym, w kwocie 360 zł netto powiększonej o należny podatek VAT. Ustanowiony na zasadzie prawa pomocy pełnomocnik H.K. - radca prawny A.W. złożyła w jego imieniu skargę na decyzję w przedmiocie umorzenia świadczenia z funduszu alimentacyjnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Następnie wniosła zażalenie na postanowienie Sądu o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Po uprawomocnieniu się, wynikłego z oddalenia owego zażalenia, postanowienia o odrzuceniu skargi, zwróciła się o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej, jakiej udzieliła z urzędu, oświadczając, iż opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji (w sprawie innej niż wymienione w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i b) wynosi 240 zł, a w postępowaniu zażaleniowym -120 zł. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu radcy prawnemu wynagrodzenia w łącznej kwocie 360 zł netto, powiększonej o należny podatek VAT. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.