II SA/Ol 300/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.R. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę WSA/post.1 – sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Burmistrza z dnia "[...]" orzekającą o wymeldowaniu B.R. z pobytu stałego w lokalu położonym w M. "[...]". Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie pełnomocnik B.R. – E.N. (brat skarżącej). W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Na mocy dwóch zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2008 r., w dniu 21 maja 2008 r., zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 1 egzemplarza skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie wywiązał się z przedmiotowych obowiązków, natomiast pismem z dnia 19 maja 2008 r. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Uwzględniając treść wniosku pełnomocnika skarżącej z dnia 19 maja 2008 r. przyjąć należy, że wskazane oświadczenie stanowi cofnięcie skargi. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem i praktyką sądów administracyjnych, cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych. Stanowisko takie prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 (niepublikowany), w którym wskazuje, iż wniosek strony skarżącej o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu. Powyższy pogląd uzasadniony jest treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w myśl którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Stwierdzić należy, iż pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych nieuzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu, strona skarżąca nie wykonała nałożonych obowiązków, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi. Mając powyższe na uwadze, wniosek skarżącego o umorzenie postępowania nie może być rozpoznany. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzeczono jak na wstępie.