II SA/Ol 302/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...] na decyzję Burmistrza [...] z dnia 11 lutego 2026 r. Nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej nieruchomości postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: "sto złotych"). WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z 27 marca 2026 r. [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...] (dalej: "skarżąca", "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Burmistrza [...] z 11 lutego 2026 r., którą organ ten ustalił Spółce opłatę za III kwartał 2024 r. w kwocie 511 zł za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej nieruchomości. Niniejszą skargę skarżąca wniosła w formie papierowej, zawierającej jednak podpis elektroniczny (wydruk). Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z 29 kwietnia 2026 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi i nadesłanie jej do Sądu. Pouczono również skarżącą, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) dopuszczają dwie formy wnoszenia skargi za pośrednictwem organu – w formie papierowej lub w formie dokumentu elektronicznego, który wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Z urzędowego poświadczenia doręczenia (k. 29 akt sądowych) wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone Spółce 13 maja 2026 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie ww. braku formalnego upływał zatem 30 maja 2026 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie przesłała do Sądu podpisanej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Z treści ww. przepisów wprost więc wynika, że brak formalny skargi w postaci braku podpisu jest brakiem, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i stanowi podstawę odrzucenia skargi. Z taką sytuacją mamy miejsce w rozpatrywanej sprawie, ponieważ termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 20 maja 2026 r., a skarżąca nie zareagowała na prawidłowo doręczone jej wezwanie. Tym samym stwierdzić należy, że wskazany brak formalny nie został uzupełniony w ustawowym terminie siedmiu dni. Z tego powodu Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zwrot uiszczonego w sprawie wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.