II SA/Ol 303/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego na skutek sprzeciwu D. P. od zarządzenia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 303/16 postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia We wniosku z dnia 13 czerwca 2016 r. skarżący – D. P. wniósł o ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. skarżący wezwany został do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Skarżącego pouczono jednocześnie, że niezłożenie żądanego formularza w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie jego wniosku bez rozpoznania. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 czerwca 2016 r. Termin do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął zatem w dniu 1 lipca 2016 r. W wyznaczonym terminie, skarżący nie złożył żądanego formularza wniosku. W konsekwencji Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 22 lipca 2016r. na podstawie art. 258 § 2 pkt 6 w związku z art. 257 p.p.s.a., zarządził o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 13 czerwca 2016 r. o ustanowienie adwokata. Sprzeciw od ww. zarządzenia wniósł D. P., stwierdzając, że przebywał on okresowo w Łodzi na konsultacjach medycznych i nie mógł zadość uczynić wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: W myśl art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stanowiącym –w przypadku osób fizycznych – załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.). Niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. Przeto na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a należy wezwać do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W konsekwencji uchybienie temu terminowi musi pociągnąć za sobą realizację wskazanego rygoru, czyli pozostawienie wniosku bez rozpoznania, o czym stanowi art. 257 p.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. skarżący wezwany został do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Skarżącego pouczono jednocześnie, że niezłożenie żądanego formularza w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie jego wniosku bez rozpoznania. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 czerwca 2016 r. Termin do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął zatem w dniu 1 lipca 2016 r. W wyznaczonym terminie, skarżący nie złożył żądanego formularza wniosku. W związku z powyższym Referendarz sądowy zasadnie zarządzeniem z dnia 22 lipca 2016r. na podstawie art. 258 § 2 pkt 6 w związku z art. 257 p.p.s.a., zarządził o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 13 czerwca 2016 r. o ustanowienie adwokata. Nadmienić należy, że w dniu 5 sierpnia 2016r. skarżący przedłożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, tym razem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten z kolei zostanie rozpoznany, ponieważ ostatecznie, po wezwaniu, został on wniesiony na prawidłowym formularzu. W związku z tym na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.