II SA/Ol 307/11
PostanowienieWSA w Olsztynie2012-12-10
Skład orzekający: Adam Matuszak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające wstrzymania postępowania w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające wstrzymania postępowania w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne, ponieważ zgodnie z art. 194 § 1 PPSA, zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia sądu administracyjnego w ściśle określonych przypadkach, a postanowienie dotyczące odmowy wstrzymania postępowania w kontekście wniosku o prawo pomocy nie mieści się w katalogu zaskarżalnych postanowień.Stan faktyczny
Skarżący A. Z. złożył skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej. Wniósł o wstrzymanie postępowania do czasu rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wstrzymania postępowania. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie, zarzucając brak uzasadnienia i naruszenie przepisów PPSA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie jako niedopuszczalne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wyrównania nagrody rocznej za "[...]" postanawia odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Olsztynie, na podstawie art. 89 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) odmówił wstrzymania na wniosek A. Z. postępowania w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 6 lipca 2012 r. (sygn. akt. II SA/Ol 307/11).
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, zarzucając, że Sąd nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia, błędnie ustalił zakres wniosku z dnia 30 lipca 2012 r., a ponadto naruszył art. 89 p.p.s.a., gdyż powołał ten przepis jako podstawę prawną, zaś zdaniem skarżącego taką podstawę mogłyby stanowić tylko art. 58 lub art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 tej ustawy.
Stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8) odrzucenie zażalenia;
9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10) ukaranie grzywną.
Przedmiotowe zażalenie zostało natomiast wniesione na postanowienie, które we świetle przepisów cytowanej ustawy nie jest zaskarżalne.
W tej sytuacji, na podstawie art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło