II SA/Ol 307/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia (...) na decyzję Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych Spółka z o.o. w (...) z dnia 4 marca 2026 r. nr (...) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych Spółka z o.o. w (...) na rzecz skarżącego Stowarzyszenia (...) kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Stowarzyszenie (...) (dalej jako: Stowarzyszenie lub strona skarżąca), reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło skargę na decyzję Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych Spółka z o.o. w (...) (dalej jako: Spółka lub organ) z 4 marca 2026 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie uchwał Rady Nadzorczej Spółki określającej cele zarządcze dla Zarządu na rok 2024, 2025 i 2026. Pismem z 11 maja 2026 r. Spółka poinformowała, że uznała zasadność wniosku z 23 lutego 2026 r. o udzielenie informacji publicznej i wznowiła postępowanie w przedmiotowej sprawie, a następnie decyzją z 22 kwietnia 2026 r. uchyliła własną decyzję z 4 marca 2026 r. Podano, że żądane dokumenty zostały Stowarzyszeniu doręczone. Pismem z 19 maja 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej, w związku z uchyleniem w całości zaskarżonej decyzji, wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego według norm prawem przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych akt autokontrolny wydany w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a zastępuje akt pierwotnie zaskarżony do sądu i podlega odrębnemu zaskarżeniu. Przyjmuje się, że sąd administracyjny umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli, bada jedynie czy skarga została uwzględniona przez organ, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany z obrotu prawnego. Umarzając postępowanie, sąd nie kontroluje aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z dnia 20 marca 1999 r., sygn. akt OPS 16/99, ONSA 2000, Nr 3, poz. 94 oraz A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III., też wyrok WSA w Olsztynie z 30 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 283/23, dostępny w CBOSA). W związku z powyższym dopiero przy rozpoznaniu skargi na decyzję wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a sąd administracyjny bada, czy organ prawidłowo zastosował art. 54 § 3 p.p.s.a., w tym czy mógł i uwzględnił skargę w całości. Jeżeli kontrola wykaże, że nie zostały spełnione warunki z tego przepisu i uzasadnione jest uchylenie aktu wydanego w trybie autokontroli, wówczas wraca do obrotu prawnego uprzedni akt organu uchylony lub zmieniony w trybie autokontroli. W takiej sytuacji, stosownie do art. 135 p.p.s.a., sąd administracyjny jest obowiązany dokonać oceny zgodności z prawem również aktu poddanego autokontroli (por. postanowienie WSA w Olsztynie z 23 października 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 489/25 i powołane w nim orzecznictwo, publ. w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie organ skorzystał z uprawnień określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i decyzją z 22 kwietnia 2026 r. uchylił zaskarżoną decyzję. Decyzja autokontrolna została doręczona stronie skarżącej 28 kwietnia 2026 r. Skoro zatem zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, to zbędne jest dalsze procedowanie w sprawie. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony wpis od skargi, wynagrodzenie adwokata i opłatę skarbową od pełnomocnictwa orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964).