II SA/Ol 309/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2014r. sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., nr "[...]" w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło, na skutek odwołania R. O. od decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]", odmawiającej przyznania stronie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną matką, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu organ podniósł, że odwołanie mogło zostać wniesione najpóźniej 3 grudnia 2013r., zaś skarżąca złożyła odwołanie osobiście w organie I instancji w dniu 6 grudnia 2013r. W skardze na to postanowienie R. O. wniosła o jego uchylenie, podnosząc, iż odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 2 grudnia 2013r. przez umocowanego pełnomocnika. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że na posiedzeniu w dniu 2 kwietnia 2014r. uwzględniło skargę w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Z załączonego postanowienia nr "[...]" wynika, że organ zgodził się, że odwołanie zostało nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu 2 grudnia 2013r., czyli w ustawowym terminie. Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go. Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.