II SA/Ol 313/06

PostanowienieWSA w Olsztynie2006-05-29

Skład orzekający: Beata Jezielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez radcę prawnego, od decyzji podlegającej stałej opłacie, powinna zostać odrzucona bez wezwania o uiszczenie tej opłaty, jeśli opłata ta nie została uiszczona w momencie wniesienia skargi, po utracie mocy obowiązującej przepisu zezwalającego na wezwanie do jej uiszczenia?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez radcę prawnego, dotycząca decyzji podlegającej stałej opłacie, podlega odrzuceniu bez wezwania o jej uiszczenie, jeśli opłata ta nie została uiszczona w momencie wniesienia skargi. Wynika to z faktu, że przepis zezwalający na wezwanie do uiszczenia opłaty stałej został uznany za niezgodny z prawem i utracił moc obowiązującą, co oznacza, że pełnomocnik jest zobowiązany do uiszczenia opłaty wraz z wniesieniem skargi.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty o odrzuceniu zgłoszenia zanieczyszczenia ziemi. Pełnomocnik skarżącej Spółki A wniósł skargę na tę decyzję, ale nie uiścił należnego wpisu stałego. Skarga została wniesiona po utracie mocy obowiązującej przepisu, który pozwalał na wezwanie do uiszczenia wpisu stałego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie odrzucenia zgłoszenia zanieczyszczenia ziemi postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 17 lutego 2006r. (doręczoną stronie w dniu 27 lutego 2006r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty O. z dnia 29 czerwca 2005r. w sprawie odrzucenia zgłoszenia zanieczyszczenia ziemi na działkach o nr 118/6 w B., nr 8/4, 182/5, 182/14 w O., nr 78, 79/1 w D., nr 331 w J., nr 69/4 w B. W dniu 29 marca 2006r. od przedmiotowej decyzji skargę wywiódł – za pośrednictwem Kolegium - pełnomocnik Spółki A - radca prawny L. R. Wraz z wniesieniem skargi pełnomocnik skarżącej nie uiścił należnego wpisu stałego. Akta sprawy wraz ze skargą zostały przekazane sądowi w dniu 25 kwietnia 2006r. Stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpatrzenia albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja z zakresu ochrony środowiska, która zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) podlega wpisowi stałemu. Wprawdzie § 5 ust. 2 tego rozporządzenia w pierwotnym brzmieniu zawierał zapis, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi, jednakże wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r. (Sygn. akt SK 11/05, opublik. w Dz.U. z 2006r. Nr 45, poz. 322.) przepis ten został uznany za niezgodny z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji RP. Zgodnie z tym orzeczeniem zakwestionowany przepis utracił moc obowiązującą z dniem 17 marca 2006r. W przedmiotowej sprawie skarga wniesiona została przez radcę prawnego w dniu 29 marca 2006r., a zatem w momencie gdy nie obowiązywał już § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów. Oznacza to, iż wraz z wniesieniem skargi do organu odwoławczego pełnomocnik był zobowiązany do uiszczenia bez wezwania należnego od tej skargi wpisu stałego. Wobec nieuiszczenia wpisu stosownie do art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło