II SA/Ol 315/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. S.W. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako: Kolegium) z "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy "[...]" z "[...]" w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Podano, iż decyzją z "[...]" Kolegium uwzględniło skargę i uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji oraz orzekło co do istoty sprawy. Do akt dołączono decyzję Kolegium z "[...]", a także nadesłano zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji przez skarżącą w dniu 27 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy Kolegium skorzystało z uprawnień określonych w powołanym przepisie i decyzją z "[...]" uwzględniło wniesioną skargę i uchyliło własną decyzję z "[...]" oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego za okres od 1 lipca 2019 r. do 13 grudnia 2019 r. oraz przyznało skarżącej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego za okres od 30 lipca 2019 r. do 13 grudnia 2019r. i odmówiło przyznania świadczenia pielęgnacyjnego za okres od 1 lipca 2019 r. do 29 lipca 2019 r. Kolegium stwierdziło jednocześnie, że działanie organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W tej sytuacji Sąd stwierdził, iż postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.