II SA/Ol 317/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na uchwałę Okręgowej Rady Łowieckiej w O. z dnia 27 stycznia 2016r. nr [...] w przedmiocie kary porządkowej zakazu polowań postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Okręgowej Rady Łowieckiej w O. z dnia 27 stycznia 2016r. o nieuwzględnieniu odwołania W. W. od uchwały zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w O. z dnia 31 lipca 2015r. w sprawie nałożenia kary porządkowej zakazu polowań na samce gatunku jelenie na okres 2 lat. Zarządzeniem Przewodniczącej II Wydziału z dnia 10 marca 2016r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono w dniu 17 marca 2016r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 24 marca 2016r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zarzutów skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, w tym w szczególności - jeżeli został uiszczony wymagany wpis od skargi. Jak stanowi bowiem dyspozycja art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania Sądu nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Skoro zatem skarżący wezwany do uiszczenia wpisu - pod rygorem odrzucenia skargi - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania nie uiścił wymaganej opłaty, wniesioną w sprawie skargę należało odrzucić. Z tych względów na podstawie dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.