II SA/Ol 322/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 322/17 w sprawie ze skargi "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 6 lutego 2017 r., "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu postanawia uchylić postanowienie z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 322/17 i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "[...]" wnieśli do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 6 lutego 2017 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu. Jednocześnie, zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że chcą użytkować przedmiotowy samochód co najmniej do czasu uprawomocnienia się orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a ponadto zamierzają ubiegać się o wydanie skierowania na nabicie numeru identyfikacyjnego nadwozia oraz na wykonanie zastępczej tabliczki znamionowej tego samochodu i w tym celu wystąpią do Sądu o wydanie orzeczenia stwierdzającego ich prawo własności pojazdu. Postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż ocenił, że powyższe nie stanowi o zaistnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W złożonym na to postanowienie zażaleniu, skarżący podali, że przedmiotowego samochodu używają do transportu produktów rolnych z własnego gospodarstwa rolnego na targowiska. Uniemożliwienie korzystania z tego pojazdu odbije się więc na ich sytuacji materialnej. Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2017 r., skarżący zostali wezwaniu do nadesłania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, dokumentów potwierdzających, że przedmiotowy samochód stanowi środek transportu produktów rolnych z gospodarstwa rolnego skarżących na targowiska, wobec czego brak możliwości jego użytkowania wpłynie negatywnie na ich sytuację materialną. W piśmie procesowym z dnia 3 lipca 2017 r., skarżący wyjaśnili, że prowadzą gospodarstwo rolne, z którego od 1985 r. regularnie dostarczają produkty rolne na rynek. W celu zapewnienia sobie stałego miejsca do handlu, od ponad 15 lat rezerwują i opłacają stałe miejsce na Targowisku Miejskim "[...]". Do pisma skarżący załączyli m.in. decyzję Prezydenta "[...]"z dnia 23 stycznia 2017 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2017 r., pismo Dyrektora Zarządu Budynków Komunalnych "[...]"z dnia 20 lutego 2017 r. w sprawie kontynuacji rezerwacji miejsca handlowego i umowę rezerwacji miejsca handlowego z dnia 1 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W mniejszej sprawie zaistniała taka sytuacja. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi powołać okoliczności uzasadniające twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanym zażaleniu skarżący wykazali, że pozbawienie ich możliwości korzystania z przedmiotowego samochodu może spowodować powstanie znacznej szkody majątkowej, gdyż wpłynęłoby bezpośrednio na ich możliwości zarobkowania. Skarżący wykazali, że przedmiotowy pojazd jest im niezbędny do transportu płodów rolnych z gospodarstwa rolnego na targowisko. Z przedłożonych dokumentów wynika bowiem, że są oni właścicielami niewielkiego gospodarstwa rolnego, z którego płody rolne od wielu lat sprzedają na targowisku miejskim. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wynikające z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. skutkujące uwzględnieniem wniosku i wstrzymaniem zaskarżonej decyzji, o czym na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.